Thursday, October 8, 2020

ඉස්සර ධනූ , SEX , ගැහැණු ලොව පිරිමි ලොව , ආටියාව කෙනිත්තු හෙළ බ්ලොග් කරුවා , සමගින් කොරෝනාව ඉදිරියේ අපේ මිනිසුන් .

ආටියා නැවත ලියන්නට එන්නේ මාස හතරකුත් දින දෙකකට පසුව ය . නොලිව්වේ කාර්යබහුලකම නිසාම නොවේ ය . ලෝකයේ හතර කොනේ කරක්ගැසූ ආටියා කොරෝනාවත් සමග ලංකාවේ නැවතුන එක පුරුවේ පිනක් ය . උපන් මවු රට තරම් රටක් මිනිසෙකුට නැත්තේමය . ලංකාව ලෝකයේ එක කියන්නට දහසකුත් හැගීම් හිතට ආවත් එව්වා මෙතන ලියන්නට යන්නේ නැතිය . රැජිනගේ රටත් කොරෝනාවට ඉදිරියේ පදිරි වෙද්දී ලංකාව ගැසූ ගේම පට්ට ය. ලංකාව කියන්නේ පාලකයන් නොවේ ය . ලංකාව කියන්නේ ඉන්නා මිනිස්සු ය. උන් පට්ට ය. කිව්වොත් දෙයක් හරියට උන්ට එව්වා තේරුම් ගන්නට වැඩි වෙලාවක් නොයන්නේය . ලෝකයේ අංක එකේ රටේ ජිවත් වන සම පන්තියේ මිනිසා සහ ලංකාවේ මිනිසා සැසදීමේදී ඒ බව හොදට වැටහෙනවාය . අයෙත් කොරෝනා ඇවිල්ලාය . අපේ උන් නැවතත් පරිස්සමෙන් ඉන්නට හිතාගත යුතුය . එදා පළමු රැල්ලේ දී ගැසූ ගේම ම නැවත අපේ මිනිසුන් ගැසිය යුතුය . අපේ මිනිසුන් පට්ට ක්ලාස් ය . මාස ගනං ඇදිරි නිතිය දමද්දී ඇදිරි නිතියට විරුද්ධව පාරට බැස්සේ නැතිය . එව්වා නියම මිනිසුන්ගේ ලක්ෂණය . ආටියා අපේ මිනිසුන් වෙත හිස නවන්නේ ආඩම්බරයෙන් ය . එකම අවුලකට ඇත්තේ අපේ මිනිසුන්ට හැමදේම ඉක්මනින් අමතකව යන එකය . එව්වා පුරුවේ කරුම ය . අනෙකක් නොවේය . 

ඔය අතර දවසක් හෙළ බ්ලොග් ලෝකයේ ලොකු පොරක් ආටියාට කථාකර විමසුවේ , "දැන් ලියන්නේ නැත්තේ ආණ්ඩුව උබලාගේ හින්දා ද " කියා ය . ආටියාගේ පවුලට දේශපාලනය තිබ්බාට ආටියාට දේශපාලනයක් නැත්තේ ය. තව එව්වා මෙතැන් ලියන්නට හිටියත් ඒව්වා මෙතන ලියන්නේ නැතිය . තිබුන රජයට වඩා මේ රජය හොදයි කියන්නට තවම කල් වැඩිය . සමහර විට මේ යන විදියට මගදී නා ගන්නටද පුළුවන් ය . කොහොමනමුත් ආණ්ඩුවට තුනෙන් දෙක තියෙනවා ය . සමස්ත බලය හරියට පාලනය කරොත් රට හදන්නට පුළුවන්ය . රටක් හදන්නට යකඩ අතක් තිබිය යුතුය කීවේ ලීක් වාන් යූ ය . 

ආටියාට මේ ලගදී ධනූ ව සම්හන්ද කරගන්නට උවමනාවක් ආවේ ඇය ආටියා සමග උරණ වෙන්නට පෙර කරපු ඉල්ලීමක් ඉටු කරන්නට ය. වරෙක ආටියා හදිස්සියේ ම සති දෙකකට ඇමරිකාවට ගිය විට ඇය හිතුවේ ඇයට නොකියා ගියා කියා ය . ඒ සමගම iNSTA පණිවිඩයක ඇය ලියපු දෙයින් ආටියා දරුණු ලෙසම මනසින් වැටුණු බව සහ ඒ විස්තරය මෙතන ලියන්නට නොයන්නේ බ්ලොගය දිග් ගැස්සෙන නිසාය . ඇමතුමක් දෙන්නට ධනුගේ නොම්බරය ආටියාගේ ජංගමේ තිබුනේ නැති නිසා ආටියා ඉන්ස්ටග්‍රෑම් හරහා මිතුරු ඉල්ලීමක් කලේය . එයටද ඇයගෙන් ප්‍රතිචාරයක් නැත්තේය . ඉස්සර ධනූ ට ඉන්ස්ටග්‍රෑම් යනු බඩේ බත් එක වගේ ය . දැන් මොකද කියා ආටියා දන්නේ නැතිය . ඇතැම්විට තවමත් ඇය මා සමග මලෙන් විය යුතුය  . කරන්නට දෙයක් නැති තැන මෙතන ලිව්වේ ඉස්සර ඇය මගේලෝකය01 කියවන්නට පුරුදු වීසිටි බව මට මතක්වූ නිසාය . දවසක් ආටියාට වේදනාව ඉවසන්නට බැරිම තැන යකා සමග ගියේ ජපුර සරසවිය අසල ඇය ගේ නිවාස පැත්තටය .ඒ පාරෙන් එකක් වූ යකා නිසා ආටියාට වැඩිවෙලාවක් එතන නවත්වා ඉන්නට ඉඩ නොලැබුණේ පාරේ තදබදය මා නිසා බැවින් ය . ඉස්සර ධනූ වැඩ අහවරකර ගෙදර එන වෙලාව මතක ඇති නිසා ආටිය පාරට වී හවස හත වෙනතුරු බලං හිටියත් ධනූ ආවේ නැතිය . පසුව සතියකටපසු උදේ ම ආටියා යකා එක්ක ඇයගේ කාර්යාලය ඉදිරිපිටට ගොස් ඇය එනවාද කියා බැලුවද ඇය ආවේ නැති ය . පසුව එදිනම හවසද කාර්යාලය ඉදිරිපිටට වැඩ අහවර වෙන වෙලාවට විපරම් කරත් ඇය ආවේ නැතිය . එක්කෝ ඇය ලංකාවෙන් පිටත් ව ජපානයට යන්නට ඇතිය .නැත්තම් ඉනා තැන සහ කරන රැකියාව වෙනස් කර වන්නටද පුලුවන්ය . ඔය එකක් වත් නොවේ නම් ඇයට ආටියා වැඩක් නැතිය වන්නට පුළුවන් ය . 

ආටියා කොහොමත් ඉන්නේ කිසිම දෙයක් ගැන වැඩියන් නොහිතාය. ලගදී දවසක හාමිණේ ගේ උවමණාවට   R R MK5 එකකට කරගැසූ ආටියා ට ගැනුන්ගේ ආසාවල් ගැන හිතෙනවිටත් පුදුමය . ගැහැනුන් තමන් කොච්චර සිම්පල් ද කියා කියන්නට පට්ට වෙහෙසක් දරන එහෙත් පට්ට complicated කොට්ටාශයක්ය . එක එක මට්ටම් වල සිටිනා ගැහැණු හැම එකෙන්ක්ටම මේ කථාව අදාල ය . ගැහැනියක් හිතන්නේ බොහෝ විට ආදරයක අවසානය ලිංගිකව එකතුවීමක් කියා ය. කොච්චර කොහොම නෑ එහෙම නෙවෙයි කිව්වත් කථාව ඇත්තය . සිග්මන් ෆ්‍රොයිඩ් ගේ පර්යේෂණ ළිපි වලින් ද තහවුරු කරපු මේ කරුණ පිළිගන්නට ගැහැනුන් කැමති නැත්තේය .  "බොහොමයක් ගැහැණු තමන් කැමති පිරිමියා සමග ලිංගිකව එකතුවන්නේ මනෝමයෙන් ය"  ෆ්‍රොයිඩ්  කිව්වේ එසේය. ගැහැනිය පිරිමියාට වඩා හැම අතින්ම ශක්තිමත්ය. මාතෘ මුලික සමාජය පුරුෂ මුලික සමාජයක් වශයෙන් පෙරලීම ඇත්තෙන්ම කේධජනකය. අදටත් සමාජය ගැහැණිය මුල්කරගෙන තිබුනානම් සමාජය මීට වඩා ලස්සන වන්නට තිබුනා කියා ආටියාට හිතනවාය . ඇත්තටම පිරිමි ලෝකය සහ ගැහැණු ලෝකය අතර තිබෙන්නාවූ අසංතුලිත බව නොතිබුනානම් කියා ආටියාට හිතෙනවාය . මෙව්වා ලංකාවට ආසියාවට නොව ලෝකයටම අදාලය. සමාජක්‍රමය තුල ගැහැණිය වැඩිපුර ඕපන් වෙන්නට ගියොත් ඇයට බඩුව යැයි කියන්නට හිතන මිනිසුන් පළමුව වෙනස් වන්නට ඕනේය . පිරිමියාට මෙන් ගැහැණියට නිදහස් ව හිතන්නට අවකාශ සලසාදෙන්නට ඕනේ පුරුෂ මුලික සමාජය විසින්ය . උපරිම නිදහසක් සැමියා විසින් බිරිදට දුන්නත් එය පිළිගන්නට බය එහෙමත් නැතිනම් කැමති නැති ගැහැනුන් ද ලෝකය පුරාම සිටිනවාය .සමහර වෙලාවට ඇය හිතන්නේ එය කරදරයක් විදියට ය. ගැහැණියට සාපේක්ෂව පිරිමියා තවත් ගැහැනුන් වෙත යන්නේ හෝ යන්නට සිතන්නේ තම බිරිදගේ හෝ පෙම්වතිය ගේ හෝ අඩුපාඩුවක්ම නිසා නොවේය .  වරෙක ආටියාගේ අයර්ලන්ත ජාතික මිතුරියක් කීවේ "ගැහැනුන් පලතුරු කන්නට කැමති උනත් පිරිමින් කන්නට කැමති ෆ්රුට් සැලඩ්" කියා ය . මේ කතාවව හරියටම හරි ය . විවිධත්වය පිරිමින්ට වඩා ගැහැණු අගය කලද SEX වලදී ගැහැනුන් පට්ට BACKFORWED ය  . ආටියා හිතන්නේ පිරිමින් වගේම ගැහැනුන්ද ඕපන් වියයුතු ය කියාය . ශක්තිය මනින සාධක අතර ලිංගික ක්‍රියාකාරකම් ද පෙරමුණේ සිටී . ලිංගික ක්‍රියාකාරකම්වලදී පිරිමියාට වඩා ගැහැණිය ශක්තිමත් බව පිරිමි අපි අවිවාදයෙන් යුතුව පිළිගත යුතුය . කොතරම් ශක්තිමත් පිරිමියෙක් උවද අවස්ථා තුනහතරකින් වෙහෙසට පත් වුවත් , ගැහැනියකට ශක්තිමත් පිරිමි කිහිපදෙනක් සමග බොහෝ වෙලාවක් සතුටු වන්නට පුළුවන් ය . එතරම් ශක්තිමත් ගැහැණිය ලිංගිකත්වය යන මාතෘකාවේ දී පට්ට නිශ්ශබ්ද වන්නේ ඇයිද කියා ආටියා දන්නේ නැතිය . 

පිරිමියා සහ ගැහැණිය සමවශයෙන් පුහුණු වියයුත්තක් වන්නේ අතහැරීමය . ඇත්ත වශයෙන්ම අත්හැරීම පට්ට දෙයකි . එය ප්රැක්ටිස් කරන්නේට පුළුවන් නම් ජිවිතයේ ප්රශ්ණ අඩුය . ප්රශ්ණ වලින් බහුතරයක් අපි විසින් ගොඩනගා ගත් එව්වාය . තේරෙන භාෂාවෙන් කියනවා නම් අපි විසින් කැමැත්තෙන් දමා ගත් තොප්පි ය . තොප්පි වැටෙනවා බාල්දි පෙරළෙනවා කියන්නේ අතිශය සාමාන්ය දේවල් කියලා ඔහේ ලා හිතනවා ඇතිය . එහෙත් ප්රශ්ණ වල රස දන්නේ බාල්දි පෙරලිච්ච එකා ය .

අතහැරීම කියද්දී මටනම් මතක්වනේ බුදු රජාණන් වහන්සේ ය . අතහැරීම ගැන හරියටම උගන්වා ඇත්තේ ද උන්වහන්සේ ය . එව්වා අපේ බුධාගම්කාරයෝ දෙන්නේ නැති ය. උන් දන්නේ පුළුවන් තරම් ගොඩ වඩා ගන්නටය . මම දන්නා තරමින් සෑම ආගමකම අතහැරීම ගැන කියා තිබෙනවා ය .මොන හැටි වෙතත් බුද්ධාගමේ මිනිස්සුට වඩා කිතුණුවෝ අතහැරීමට මෙන් ම තියන දේ පුළුවන් තරම් අනිත් අයට දෙන්නට පෙළගැසෙනවා ය . ඒ අය දෙන විදිය, දෙයක් අතහරින විදිය පට්ට ලස්සණ ය . ආටියා උපතින් බුද්ධාගමේ උවද මෙව්වා මෙහෙම ලියන්නට බය නැති ය. 

Thursday, May 7, 2020

මාකෙළි ඇල්ල සොයා පාලින්ද නුවරට .



කිහිපදෙනෙක් දන්න, ගොඩක් දෙනෙක් නොදන්න අපේ රටේ තියන තවත් සුන්දර දිය ඇල්ලක් තමයි මාකෙළි ඇල්ල.

අද අපේ ගමනාන්තය වන්නේ සුන්දර මාකෙලී ඇල්ලයි. අගලවත්ත අඩවියේ හෙක්ටයාර් 1350 කින් පමන සමන්විත නෙලුකැටිය රක්ෂිතය හරහා ගලා බසින මාකෙළි දොල මෙම ස්ථානයේදී සුන්දර මාකෙළි ඇල්ල බවට පත්වෙනවා. උසින් මීටර් 21 පමණ උස මේ මාකෙළි කොමලිය ‍‍ෛඑතිහාසික පාලින්ද නුවරට පමනක් නොව මුලු ලක් මෑනියන්ටම ආභරනයකි.ප්‍රකට කුකුලේ ගඟ ජල විදුලි බලාගාරය මේ ආසන්නයේ පිහිටා ඇත්තේද ඇල්ල අසලමයි.


කුකුලේ ගඟ ජල විදුලි බලාගාරය


කලුතර දිස්ත්‍රික්කයේ පාලින්දනුවර ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ පිහිටි මේ සුන්දර ඇල්ල වෙත මතුගම - රත්නපුර ප්‍රධාන මාර්ගයේ පැමින ලත්පඳුර හංදියෙන් හැරී කිලෝ මීටර් 20 පමන කෙලින් කන්ද මාර්ගයේ පැමිනීමෙන් ලඟා විය හැකිය. හොරණ බුලත්සිංහල හරහා මෝල්කාවට පැමින එතැනින් ‍ කෙලින් කන්ද මාර්ගයේ පැමිනීමෙන් ලඟා විය හැකිය. බස් රථයකින් ගමන් කරන්නේ නම් මතුගමට පැමින මාර්ග අංක 437 කෙලින්කන්ද - මතුගම බස්රථයක පැමිනිය යුතුය. 

නිරිත දිග මෝසමෙන් මෙම ප්‍රදේශයට තද වැසි ලැබෙන අතර වාර්ෂික වර්ෂාපතනය මිලි මීටර් 400 පමන වේ.ජනවාරි - මාර්තු අතර කාල වලදී ඇල්ලේ ජල ධාරිතාව මදක් අඩුවන නමුදු වසරේ අනෙක් කාල වලදී අධික ජල ධාරිතාවක් සහිත අලංකාර දිය ඇල්ලක් නැරඹිය හැකිය.

දිය ඇල්ලේ කෙටි වීඩියෝවක් 

මාකෙලි ඇල්ලට නම වැටුන විදිහ ගැනත් අපූරු ඉතිහාස කතාවක් අහන්න ලැබෙනවා. ඒ තමයි පස්දුන් කෝරළයේ පැරණි අගනුවර වෙන්නේ පාලින්ද නුවර. මේ ප්‍රදේශයේ තියෙන කඳු ගිරිදුර්ග නිසාවෙන් මේ ප්‍රදේශයට ස්වභාවික ආරක්‍ෂාවක් ලැබීම ඒකට හේතු වෙලා තියෙනවා. ඒ නිසාම මේ ප්‍රදේශය වීදියබණ්ඩාර කුමාරයා සැඟවිලා ඉන්න භාවිතා කරල තියෙනවා. මේ කාලයේ කුමාරයා දිය ක්‍රීඩා කරන්න දිය ඇල්ලට ඇවිත් තියෙනවා. පසු කලෙක ඔහු මේක අගනුවර කරගෙන ඔහු දිය ක්‍රීඩා කල ස්ථානය "මා කෙළි ස්ථානය" යැයි හඳුන්වා දී තිබෙනවා. පසුව එම දිය ඇල්ල, මාකෙළි ඇල්ල ලෙස ව්‍යවහාරයට එකතු වුනා කියල තමයි ඉතිහාස කතාවල කියවෙන්නේ.


වීදියබණ්ඩාර කුමාරයා 

කෝහොම නමුත් මාකෙලි ඇල්ල දියනෑමට නම් එතරම් සුදුසු තැනක් නෙවෙයි. මේ වනවිටත් මේ ඇල්ල මිනිස් ජීවිත් 38ක් පමන බිලි අරගෙන තියෙනවා කියලයි අපිට අසන්න ලැබුනේ. ඒ නිසා මෙම ඇල්ල අසල දියනෑම විතරක් නෙවෙයි දිය ඇල්ල මුදුනට ගිහින් සෙල්ෆි ගහන එකත් ජීවන ගමනට තිත තියෙන එකක් වෙන්න පුළුවනි. එමනිසා මාකෙලි ඇල්ල බලන්න යනවනම් ඉතාමත් අවධානයෙන් පරිස්සමින් කියලයි කියන්න තියෙන්නේ.




යන අතරමග 

කලකට ඉහත මහා ගං වතුරකින් ඔය කන්ද නාය ගොස් ගමක් පිටින් වැලලුනා කීයලා දැනගන්න ලැබුනා.

ඈතින් ලස්සණ පාලමක් , ගම් දෙකක් යාකරන

ලගට ගියාම තමයි දැක්කේ අවදානම . දේශපාළුවන් ට ලෑලි ටිකක් වත් දාල දෙන්න බැරිද මේ අහිංසකයන්ට 

ඔන්න අපි ආවා දිය ඇල්ල ළගට 

වාහනය නවත්වන්න පහසුකම් එහෙම සලසලා දීල තියෙනවා 

දියඇල්ල බලන්න ප්‍රධාන ස්ටේජ් එකක් එහෙම හදලා තියෙනවා . අත්වැල් තියෙන පඩි පෙළක් තියෙනවා පහලට බහින්න 

සුන්දර මාකෙළි ඇල්ල


ඔන්න එහෙනං ආටියාගේ තවත් සංචාරයක් මේ විදියට ඉවර වෙනවා. මේ සටහන කියෙව්ව ඔයගොල්ලෝ හැමදෙනාටම බොහොම ස්තුතී.
තවත් සංචරක සටහනකින් නැවත හමුවන තුරු ඔබට සුභ දවසක්!

ඔබ සියලු දෙනා හට මේ කෙටි පණිවිඩය මේ සමගම දන්වනු කැමැත්තමි. 

මාකෙළි ඇල්ල හා අවට පරිසරය තවමත් නොකිලිටි පරිසරයක් වශයෙන් තිබෙනා බැවින් එය මතුපරපුරටත් ඉතිරි කරදීම ඔබගේ යුතුකක් නොව අනිවාර්ය වගකීමකි. ඔබ එය ඉටුකර යුතු ය. විශේෂයෙන් පොලිතින් ප්ලාස්ටික් වැනි දේ නැවත ඔබගේ ගමන් මල්ලේ ම දමා ඒමට ඔබ කාරුණික වියයුතු ය.

* ආටියාගේ සංචාරේ 





ආදරණීය ධනූ , සුදු ඇදගෙන කළු ඇවිදින් හී පුදුම ගං කාරයෝ හොයා ගෙන බකමුණ සහ ඇළහැරටත් නාඋල මාතලේ හරහා නුවරටත් , කිසිදා නොදුටු තනුර මල්ලී සොයා දිගන , හුන්නස්ගිරිය , හසලක හරහා මහියංගනයට පැමිණ එතනින් ගිරාදුරුකෝට්ටේ , දෙහිඅත්තකන්ඩිය, අරලගංවිලෙන් මාදුරු ඔය රක්ෂිතයට මැදින් මහඔයටත් එතනින් පදියතලාවටත් මහියංගනය හරහා නුවර ගිය පිස්සු ගමණ

කලකට පෙර ජාතික පුවත්පතකට ලියූ එහෙත් හේතුවක් මත පළනොවූ ලිපියක් 
නකල්ස් .

බුකියේ කවි පිළිතුර රකුසාගේ පඩිපෙළ දිගේ කොටගල සිට රෝසැල්ලට


Friday, March 27, 2020

කොළබ හතේ කුරුදුවත්ත පැරැදු අව්ව්‍යාජ ගමේකම.


ඒ රටම ගංවතුරෙන් වෙලාගත් සමයයි .  උදේන්ම මැඩම් සුදානම් වන්නේ ගංවතුරෙන් අසරණ උන මිනිසුන් සොයා බද්දේගම පැත්තට යාමටය .

ජයතිස්ස ඔය වාහනය ලෑස්ති කරන්න යැයි උදෙන්ම අණ කරේ නිවසේ නිත්‍ය රියදුරුටය .

මැඩම් වාහනයේ  පොඩි අවුලකුත් තියෙනවා මම බැලුවේ අද පොඩ්ඩක් ගරාජ් එකට ගිහින් පෙන්නන්නට කියල .

තමුසේ කවදද ඔය වාහණය හරියට බලාගත්තේ  . බලනවා මම උදේ දහය වෙද්දී බද්දේගම ඉන්න ඕනේ . දැන් කොහොමද යන්නේ කියනවා ..... මැඩම් ගුගුලේ ය . ජයතිස්ස අසරණ කමින් බිම බලාගත්තා හැදෙන්නට කිසිවක් එයට උඩින් කිය්යන්නට නොගියේ ය .

දැන් කොහොමද යන්නේ  කියනවා ......... නැවත වරක් ඇය ගුගුලේ  ය .

අපි යමු නෝනා .....  ජයතිස්ස බිම බලාගෙනම කියන්නට විය .

ආ  ..... එහනම්  වහනය ලෑස්ති කරලා අර බෑග් ටික වහනයට දාගන්නවා .

ජයතිස්ස මඩම් යන ගමන් ගැන හොදහැටි දන්නේ අවුරුදු ගණනක් බංගලාවේ රියදුරු වශයෙන් සිටි නිසාය .  කුඩා ටොෆි චොකලට් සහිත බඩුමලු දෙස බැලූ ජයතිස්ස හිතෙන් සිනා සුනා මිස පෙන්නුවේ නැත .

අධි වේගී මාර්ග නොතිබුණු ඒ සමයේ පැය ගණනක ගමනකින් පසුව බද්දේගමට කිට්ටු කර ඔවුනට සැනසීම වූයේ වහනය යහතින් ගමන් කිරීම ය . අසල නිවසකින් පාර අසාගත් ජයතිස්ස නැවත වහනයට නැගී යන්නට පටන්ගත්තේ වචනයකුත් නොදොඩා ය . වහනය දෙපස රබර් වත්තක් මැදින් පය ගණනක් යන්නට විය . පාලූ පාරේ සෙමින් යන වාහනය ඉදිරියෙන් මුණ ගැසුනේ මැදිවියේ ගැමියෙක් ය . ඔහු උරහිසේ තිබුනේ කිලෝ පණහකට වැඩි පිරුණු ගෝනියක් ය. වාහණය අසලින් යද්දී ඒ ගැමියා බුලත් කහට සහිත අව්‍යාජ සිනහවකින් හිස පහත් කොට ආචාර කරේ ගැමියන්ගේ ගැමිකම කොළබ කුරුදුවත්තේ නෝනා ට පේන්වන්නට මෙන් ය .

මැඩම් ගේ තිස් එක ශ්‍රී  බෙන්ස් රථය ගැමියා පසුකර ඉදිරිය ගියේ ටික දුරකි . ජයතිස්ස සහ නෝනා නොසිතූ මොහොතේ රථය රබර් වත්ත මැද ගුරු පාරේ නතර විය . ජයතිස්සට ඉහින් කනින් දහදිය දමන්නට විය . ජයතිස්ස රථය පණ ගන්වන්නට උත්සාහ කරන සැම විටම වාහනය එය ප්‍රතික්ශේප කරන්නට විය .

දැන් තමුසේ කිව්වා නේද යන්න පුළුවන් කියල , දැන් කොහොමද දහය වෙද්දී යන්නේ කියනවා මට .... ඒ ඇසෙන්නේ නෝනාගේ ගෝරනාඩුව ය . ජයතිස්ස බොනට්ටුව ඇර තමන්නට කරන්නට පුළුවන් මොන දේ කරත් වාහණය පණ ගැන්නවීමට ඔහු අසමත් විය . ඔය අතර අර මුලුන් හමුවූ ගැමියා දරන්නට තරම් අපහසු බඩු ගොනියත් රැගෙන ඔවුන් අසලට පැමිණ ජයතිස්ස දෙස බැලුවේ ය.

මහත්තයා වාහනේ නැවතිලාවත්ද ,

ඔහේට පුළුවන් ද තල්ලුවක් දාන්න ...

හොදයි මහත්තයා ...

ගැමියා තල්ලු කරන්න ට සුදානම් වෙත්ම ජයතිස්ස මඩම් දෙස බැලුවේ ඇය රථයෙන් සුළු මොහොතකට බසී යැයි කියා සිතා ය. එහෙත් උඩගු කමේ පරතෙර පැමිණි ඇය වචනයකුත් නොදොඩා ම රථය තුල සිටියේ ජයතිස්ස තවත් අසරණ කරමින් ය.

හරි දා....න්න කියා දුන් ජයතිස්සගේ විධානයත් සමග ගැමියා සිය වෙර යොදා රථය තල්ලු කරන්නට විය . මොහොතකින්  රථය පණ නැගුනේ ජයතිස්සට අස්වැසිල්ලක් වන්නට මෙන්ය . ජයතිස්සට මහත් සැනසුම් ගෙනදෙන්නට විය . ගැමියාට ස්තුතී කර රථයට යන්නට පුළුවන් වුයේ මද දුරකි . නැවත වාහනය පෙර ලෙසම නැවතුණි . ටික මොහොතකින් එතනට පැමිණි ගැමියා නැවත තල්ලු කරන්නට් විය . වාහණය පණ නැංවුනි . ටිකදුරක් ගිය විට නැවත පෙර පරිදිම රථය නැවතුන අතර ගැමියාගේ උදව්වෙන් රථය පණ ලැබුණි .

ජයතිස්ස මඩම් ගෙන් විමසුවේ ....... නෝනා අර මිනිහාවත් වහනයට නග්ගගමුද කියා ය .

තමුසේට පිස්සු ද .... අනික උන්ට පුරුදුයි බර උස්සලා .  හිතක් පපුවක් නැති ලෙස ඇය කීදෙයින් ජයතිස්ස මහත්සේ කම්පාවට පත් විය .
කිලෝ මීටර කිහිපයක් ගිය තැන පසුදා මහා වැස්සෙන් ගසක් පාර හරහා වැටී තිබුණු දුටු මඩම් ට හීන් දහදිය වැටෙන්නට විය.

ජයතිස්ස දැන් අපි මොකද කරන්නේ ...

හරවන් යන්න තමයි වෙන්නේ නෝනා . ජයතිස්ස ගත් කටටම කීවේ නෝනා තවත් අසරණ කරන්නට මෙන් ය.
පැය කීපයක් දෙදෙනාම ගස ලගට වී සිටියේ  කවුරුන් හෝ  උදව්වට පැමිණේ ය කියා අපේක්ෂාවෙන් ය . ටික වෙලාවකට පසුව ගැමියා නැවත ඔවුන් අසලට පැමිණ පුදුමයෙන් ගස දෙස බලන්නට විය .

මහත්තයෝ පාන්දර මම ටවුමට යද්දීත් මේ ගහ වැටිලා තිබ්බේනෑ ....

ඔහොම ඉන්නකෝ  නෝනා .

මේ ,,,,, ඇහුනා ද ... මේ නෝනාට පුටුවක් ගේන්න . ඉන්න මම වෑවර ගෙඩියකුත් ගෙන්න  .  කියා මොහොතකින් වෑවර ගෙඩි දෙකකුත් නෝනා සහ ජයතිස්ස මත තැබීය . අසල නිවසට ගොඩ උන ගැමියා පොරවකුත් රැගෙන ගස කපන්නට විය . පැය කිහිපයකට පසුව තනිව ගස කපාදුන් ඔහු වහනයට යන්න පාර ද සුද්ද කර දුන්නේ ය .

නෝනා ජයතිස්සට බර වී විමසුවේ ...... ගාන කීයද අහනවා ... ලෙස ය .

අනේ ... නෝනා අමාරුවේ වැටුන කෙනෙක්ට උදව් කරලා සල්ලි ඉල්ලන පුරුද්දක් ගමේ අපේ ලග නැහැ .

නෝනා ලජ්ජාවෙන් බිම බලාගත්තේය .

පසුව ඇය කීවේ අපිත් එක්ක යන්න එන්න ඔය ගොනියත් අරගෙන ලෙස ය .

අනේ ,,,, නෝනා මේ මගේ ගෙදර ,,, අර මගේ පවුල .. මේ මගේ ළමයි කියා අසල නිවස අසල සිටි කාන්තාව සහ දරුවන් පෙන්නවන්නට විය .


මම මේ ටවුමට ගියේ  ගං වතුරෙන් කන්න නැති මිනිස්සුනට අපිට පුළුවන් විදියට කෑම ටිකක් හදල දෙන්න උවමාණා ගෙන්න . නෝනලාට දැන් ලගයි .. මේ පාරේ කෙලින්ම ගියාම ඉස්කෝලේ හම්බවෙනවා කියා ය .

- නිමි -

Monday, March 23, 2020

#අපිටපුළුවන්


කියන්නට ලියන්නට කොතෙක් දේ තිබුනත් එව්වා ලියන්නට කාලය මෙය නොවන බව කාටත් වැටහෙනවා ය . ඒ අපි හැමෝම ලෝකයේ කොහේ හිටියත් අද ඉන්නේ රෝ බියෙන් ය . මිනිසුන් වනාහි ජීවිතයට මහත් සේ ආදරය කරන්නෝ වෙති . ඒසාම ඔවුන් තුල ආත්මාර්තකාමීත්වය බොහෝ සේ ය. අපි හැම මේ මොහොතේ බොහෝ විට අත්විදිමින් සිටින්නේ එ ආත්මාර්තකාමීත්වයේ ප්‍රතිපලය .

කවුරු කෙසේ කීවත් අද සියලු දෙනාම එකාවගේ ප්‍රරිස්සම් විය යුතු බව තරයේ අවබෝධ කරගෙන කාලය ගත කර යුතුය . ලෝකයේ සෑම රටකම වාගේ සෞඛ්‍ය අංශ මේ වන විටත් සීරුවෙන් තබන්නට එම රට වල ස්වකීය පරිපාලණය කටයුතු කර ඇත. ඒ අතර තවත් රටවල් රැසක සෞඛ්‍ය අංශ ස්වකීය දායකත්වය තම රට වෙනුවෙන් කැපකර සිටී .

බොහොමයක් දියුණු යෑයි සම්මත රටවල්  හඩා වැටෙද්දී ශ්‍රී ලංකාවේ සෞඛ්‍ය අංශ තම සම්පත් වලින් කරනාවූ මෙහෙය අති  මහත්ය.  එව්වා මතන ලියන්නට ඉඩ මදි ය . බොහෝමයක් රටවල් ගන්නට බිය අභියෝග ලංකාව ගත්තා පමණක් නොව ඒවා ජය ද ගත්තේය . අප විසින් මේ ගතකරන කාලය ඇතැම් විට ගෙවීමට අපහසු කාලයක් විය හැකිය. එහෙත් මේ අතිශය තීරණාත්මක සමයේ ඔබ පෙරට වඩා අවබෝධයෙන් සහ අවධානයෙන් සිටිය යුතුය .

හැම දෙනාම පරිස්සම් වෙන්න. ඒ වගේ ලංකාවේ මෙන්ම ලෝකයේ ම හැමෝම නීරෝගීමත් වේවා . ලොව පුරා රෝහල් වල සිටින සියලුදෙනා ම සුව වේවා . ජීවිත අවදානම රැගෙන කටයුතු කරන සෞඛ්‍ය අංශ , සහ ආරක්ෂක අංශ ආරක්ෂා වේවා කියලා ආටියා හදවතින්ම ප්‍රාර්ථානා කරනවා .

#TogetherWeCan  #අපිටපුළුවන්

-ආටියා-

Monday, February 17, 2020

කුරුනෑගල , දබුල්ල ශේෂ කදු සිට හන්තාන කදු පන්තිය දක්වා සියළු කදූ සේරුගල සිට සියසින් දුටිමි .




පහුගිය දෙසම්බරේ ආටියාගේ සංචාර මතකයන් අතර අමතකම නොවන මතකයක් එක් කර අපුරු මාසයක් උනා . ඇත්තටම මේ සංචාරය තරමක් දුරට අහම්බයක් කිවොත් නිවැරදී . මාතලේ යන හැම වෙලාවකදීම වගේ ආටියාට හිතට ආපු සිතුවිල්ලක් තමයි අර අලුවිහාරය පන්සලත් එක්කම මීදුමෙන් වටවුණු වලාකුළු වලටත් වඩා උඩින් විරාජමානව වැඩසිටිනා රන් පිළිම වහන්සේ වන්දනා කරන්නට යන්න ඇත්නම් කියන සිතුවිල්ල . 

කොහොම කොහොමාරි ආටියා ආටියා පහුගිය දෙසම්බරේ මාතලේට ආවේ Wiltshire හයික් එකට යන්න කියලා හිතාගෙන . මාතලේ දී Wiltshire සහ රන් බුදුපිළිමය ගැන විමසද්දී හැමදෙනා වගේ ම කිව්වේ ඉරපායන්න කලින් යන්න සහ වැස්ස දවසක නම් ඔය තැන් දෙකට යන්න තියා හිතන්නවත් එපා  කියලා . Wiltshire හයික් එකට අඩි පාරක් තිබ්බට ලිස්සනවා, ඒ වගේමයි රන් බුදුපිළිමයට යන කැලය මැදින් තිබෙන අඩි පාර වහින දවස් වලට හරියට අවාරේ සිරිපා කරුණා කරනවා වගේ කියල .  
ඔන්න ආටියා මාතලෙන් පිට උනා උදෙන්ම  .  ආටියාගේ වාසනාවටද කොහෙද එදා මාතලේට වැසි රහිත මීදුම අඩු දිනයක් උනා . 


හිරු උදාව තුරු වැල් අතරින් අමුතුම ලස්සනක් ගෙනාවා . ඒ වගේම කුරුල්ලන්ගේ කිචිබිචිය ආටියාගේ ගමනට පාළු මැකුවා .



ඔය කදු මුදුනේ ඈතින් පේන ෆයිනස් යාය Wiltshire 

අංශක 180 ක කෝණයෙන් .  පිය මැන්න මග ..... ඈතින් පෙනෙන්නේ නකල්ස්  කදු පන්තිය . 


යායුතු මග .... නැවුම් හිරු කිරණින් ආලෝකමත් කරමින් 


ආටියා අතරමග . :)


සිසිල දෙන දියකඩිත්තක් ලග පොඩ්ඩක් නතරවෙලා ගිමන් හැරියා 


පහලින් පෙනෙන මාතලේ නගරයත් නගරය වටා ඇති නකල්ස් කදු පන්තිය දෙසත් හෙළ මුදුනේ සිට බලමින් 


අපේ රට කොච්චර ලස්සනද ... පහලින් අලුවිහාරය පන්සල සහ මාතලේ නගරය 

එකම මං සලකුණ . මෙතන සිට ආනත තලයක් දිගේ යන්න තියෙන්නේ .  වැස්සට හෝදගෙන ගියපු ගල් සහ මතු උන මුල් වලට අඩිය තියලා පරිස්සමෙන් යන්න ඕනේ . වැහිදවස් වලට කොහොම වතුර පාරක් එන්න ඇත්ද කියල හිතෙනවා පොලව හෑරිච්ච විදිය දකිද්දී . 


ආටියා මගක්දුරට ආවා . 

වළාකුළු අතරින් පෙනෙන රන් පිළිම වහන්සේ දැක්කාම මහන්සිය ඉබේම නැති උණා .ඒ තරම් පරිසරය සුන්දරයි . කොච්චර මහන්සි වෙන්න ඇත්ද මේ පිළිමවහන්සේ නිර්මානය කරන්න . අවශ්‍ය සිමෙන්ති කළු ගල් යකඩ වැලි කොහොම ගෙනියන්න ඇතිද . අදටත් යන්න අඩිපාරක් වත් නැහැ හරිහමං .


දැන් නම් රන් පිළිම වහන්සේ ලගටම ආවා . අයෙමත් අවට පරිසරය පැහැදිලි උනා . මගේ වෙලාවට ද කොහෙද .  රිවස්ටන් අත ලග වගේ . කදු මුදුනක ඉදං තවත් කදු මුදුනක් දකිද්දී දැනෙන සතුට සල්ලි වලට ගන්න බෑ .


 උපරිම සූම්කරාම අලුවිහාරය පන්සල මෙහෙම පේනවානම් හිතාගන්නකෝ කොච්චර ඉහලින්ද මේ රන් පිළිම වහන්සේ පිහිටලා තියෙන්නේ කියල.  


ඈතින් පේන හන්තාන කදු පන්තිය 


ඔන්න දැන් සේරුගලට ආවා . යකඩ අත් වාරු තිබෙන නිසා තරමක් පහසුයි .


 සේරුගල රන් පිළිම වහන්සේ අසළ .  ඇතුල්වීම . 


අභය මුද්‍රාවෙන් වැඩසිටින සේරුගල රන් පිළිම වහන්සේ


මේක තමයි මේ සංචාරයේ වැදගත්ම පින්තූරය . අංශක 180 ක කෝණයෙන් . ඔබේ වම් අත පැත්තෙන් පෙනෙන්නේ කුරුනෑගල , දබුල්ල ශේෂ කදු වල සිට හන්තාන කදු පන්තිය දක්වා සියළු කදූ 


පියා සහ පුතා තමයි නිර්මානකරුවන් . වසර දෙකකින් වගේ වැඩ අවසන් කරලා තියෙනවා . කොච්චරනම් දුකක් විදින්න ඇතිද හැමෝම . හැබැයි කොච්චර පිනක් ද මෙහෙම දෙයක් කරන්නට හිතෙන එකම සහ ඒ සදහා අවශ්‍ය ඉදිරි පියවර ගැනීම ම . 

මේ සංචාරයේ තිබුන විශේෂත්වය තමයි සංචරාය අතර තුර තවත් සංචාරකයන් මුණනොගැසීම . ඒ වගේම ගුගල් මැප් එකත් මග දුරකින් ඉවර වෙනවා . පාර අහන්නත් කවුරුවත් නෑ . ඒවගේ ම මාතලේටම ආවේනික ක්ෂණික කාලගුණ වෙනස්වී මෙහෙදීත් අත්දකින්න පුළුවන්. අනික ඔබට අනතුරක් නොවෙන්න ඔබම වගබලාගන්න ඕනේ තනියම යනවානම් . මොකද සමහර තැන්වල ලිස්සනවා ,ඒ වගේම හෙළදාරය ප්‍රපාතයක් වෙන තැන් බොහොමයක් තිබෙනවා . වතුර බෝතලයක් අරගෙන යන්න . උඩ වතුර නැහැ . බබර වද බොහොමයක් තිබෙන නිසා කට පරිස්සම් කරගෙන්නත් අමතක කරන්න එපා . 


ඔන්න එහෙනං ආටියාගේ තවත් සංචාරයක් මේ විදියට ඉවර වෙනවා. මේ සටහන කියෙව්ව ඔයගොල්ලෝ හැමදෙනාටම බොහොම ස්තුතී.
තවත් සංචරක සටහනකින් නැවත හමුවන තුරු ඔබට සුභ දවසක්!

ඔබ සියලු දෙනා හට මේ කෙටි පණිවිඩය මේ සමගම දන්වනු කැමැත්තමි. 

සේරුගල මුදුන හා අවට පරිසරය තවමත් නොකිලිටි පරිසරයක් වශයෙන් තිබෙනා බැවින් එය මතුපරපුරටත් ඉතිරි කරදීම ඔබගේ යුතුකක් නොව අනිවාර්ය වගකීමකි. ඔබ එය ඉටුකර යුතු ය. විශේෂයෙන් පොලිතින් ප්ලාස්ටික් වැනි දේ නැවත ඔබගේ ගමන් මල්ලේ ම දමා ඒමට ඔබ කාරුණික වියයුතු ය.


* ආටියාගේ සංචාරේ 






ආදරණීය ධනූ , සුදු ඇදගෙන කළු ඇවිදින් හී පුදුම ගං කාරයෝ හොයා ගෙන බකමුණ සහ ඇළහැරටත් නාඋල මාතලේ හරහා නුවරටත් , කිසිදා නොදුටු තනුර මල්ලී සොයා දිගන , හුන්නස්ගිරිය , හසලක හරහා මහියංගනයට පැමිණ එතනින් ගිරාදුරුකෝට්ටේ , දෙහිඅත්තකන්ඩිය, අරලගංවිලෙන් මාදුරු ඔය රක්ෂිතයට මැදින් මහඔයටත් එතනින් පදියතලාවටත් මහියංගනය හරහා නුවර ගිය පිස්සු ගමණ

කලකට පෙර ජාතික පුවත්පතකට ලියූ එහෙත් හේතුවක් මත පළනොවූ ලිපියක් 
නකල්ස් .

බුකියේ කවි පිළිතුර රකුසාගේ පඩිපෙළ දිගේ කොටගල සිට රෝසැල්ලට

Wednesday, February 5, 2020

ජීවිතයට පුංචි ඔවදනක්


රෝසි අක්කා ගැන ලියවුන ලිපි දෙකම වගේ පහුගිය දිනක සවණ රේඩියෝ කැනඩා විකාෂයේ පලවිය . ඒ සදහා මුල පිරූ අපේ හිතවත් අනුරුද්ධ මහත්මාව මේ වෙලාවේ ආටියා මතක් කරන්නේ හද පිරි ස්තුතීයත් එක්කමයි .



පහුගිය කාලය පුරාවට ආටියා ට ලියන්න නොලැබුණේ තියෙන වැඩ කන්දරාව අහසටත් වඩා උස නිසා කිව්වොත් මම හිතන්නේ ඒක සාධාරණ කථාවක් නෙවෙයි කියල . ඒත්  ඉතින් මොනවා කරන්නද ........ ගිය පොස්ට් එකේ වගේ සමාවෙන්න කියන්න තමයි වෙන්නේ මේ පොස්ට් එකෙනුත් .



ඉතිං............

ජීවිතේ කියන්නේ එක දිගට දිග හැරෙන සිදුවීම් ගොන්නක එකතුවක් . දුක , වේදනාව , සැප , සතුට කියන්නේ අපි හැමෝගෙම ජීවිත වල නියත අංගයක් . අපේ ජීවිත වල පැවැත්ම තීරණය වෙන්නේ ගොඩක් වෙලාවට අපේ ආකල්ප එක්කමයි . ඒ කියන්නේ අපේ සිතුවිලි තමයි අපේ ජීවිතයේ පැවැත්ම තීරණය කරන ප්‍රධාන ම සාධකය වෙන්නේ ඒ සිතුවිලි තමයි ජීවිතයට අරමුණක් ගේන්නේ.



ඉතිං අපි හැමෝගෙම ජීවිත වලට පැහැදිලි ඉලක්කයක් තියෙන්නේ ඕනේ . බොහෝමයක වෙලාවට ඉල්ලක්ක ජය ගන්නත් , නොගන්නත් හේතුවක් වෙන්න පුළුවන් . අපි දැනගන්න ඕනේ අපේ ජීවිත වෙනුවෙන් කැපකිරීමක් කරන්න . ගොඩක් දෙනා කරන්න නොදන්නේත් ඔය ටිකමයි . සමහර වෙලාවට මම මේ කියන දෙය ඔයගොල්ලෝ අදටත් ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගෙන ඇති වෙන්නෙත් නොවෙන්නෙත් පුළුවන් .

ඉතිං ඔබ ප්‍රමාද නෑ .... ඔබ ප්‍රමාදනම් අදම ඔබ අප්‍රමාදව ඒ වෙනුවෙන් කටයුතු කරන්න . ඒක මුලින්ම ලේසි නැති වෙන්නත් පුළුවන් . හැබැයි ඔබ එය කරන්න . ඒ ඔබ වෙනුවෙන් . ඔබගේ ජීවිතය තීරණය කරන්නේ ඔබ මිසක් අනෙක් සාධක නම් නෙවෙයි  කියන එක හොදට මතක තියා ගන්න .

නියත අරමුණක් වෙනුවෙන් හිත යොදවන්න පුහුණු වෙන්න . මුලින් ම හිතට භාරධුර කටයුත්තක් දෙන්න එපා. හිතට විශ්වාසය ගොඩ නගන්න පුහුණුවක් දෙන්න . පස්සේ ඒ ඉලක්කය ටිකෙන් ටික ලොකු එකක් වෙනකම් ගෙනියන්න . ඔබටම තේරේවි හිත කොච්චර ප්‍රභලද කියල . යන්නම් වාලේ කොහෙවත් යන්න එපා කියල කථාවක් තියෙනවා නේ .... ඒක අපේ හිතටත් අදාලයි කියල හොදට මතක තියාගන්න .

සමහර විට යමෙක් ඔබට මානසිකව වට්ටන දේවල් කියන්න පුළුවන් දැන හෝ නොදැන . ඉතින් ඔබ ඔවුන් සමග වාදයට යන්න එපා . හැමෝම කියන දේවල් අහගෙන ඉදල තමාට හිතට විශ්වාසී හරී කියල හිතෙන හොදම දෙයක් කරන්න . කවදාකවත් ඔබට වරදින එකක් නැහැ . ඒ වගේම අතීතයට දොස් තබන්න එපා . අතීතය තුලින් වර්තමාණය සහ අනාගතය ගොඩනැගෙනවා කියන මානසිකත්වයකින් ඉන්නත් එපා . තම තමන් ගේ හැකියාව මතම පමණයි තමන්ගේ ලෝකය ගොඩනැගෙන්නේ . ඒක ප්‍රත්‍යක්ශයි .

සමහර වෙලාවට ඔබට හිතෙනවා ඇති අරයා කොච්චර සතුටින්ද ඉන්නේ .... මෙයාට කොච්චර සල්ලි තියෙනවද , වගේ දේවල් . හිතන්න ඔබත් මමත් ඇතුළුව අපි හැමෝම මේ වෙනකොටත් සතුටු දායක මට්ටමක ඉන්නවා . අපිට වඩා කොච්චර දුක් විදින අඩුම තරමේ ජීවිතේ මුලික උවමණාවන් වත් සපුරගන්න බැරි කොච්චර නම් මිනිස්සු මේ ලෝකේ ඉන්නවාද කියල . තමන්ගේ සිතුවිලි තමයි තමන්ගේ ලෝකය ගොඩනගන්නේ . ඒ නිසා පරිස්සම් වෙන්න සිතුවිලි හසුරවා ගනිද්දී .

ඉතිං අපි ඉස්සරහටත් තව තවත් මේ ගැන කථා කරමු . ඔබට ජය වේවා කියල ආටියා පතනවා .

තවත් මේ හා බැදුණු ලිපි ,





Wednesday, October 16, 2019

ආදරණීය ධනූ , සුදු ඇදගෙන කළු ඇවිදින් හී පුදුම ගං කාරයෝ හොයා ගෙන බකමුණ සහ ඇළහැරටත් නාඋල මාතලේ හරහා නුවරටත් , කිසිදා නොදුටු තනුර මල්ලී සොයා දිගන , හුන්නස්ගිරිය , හසලක හරහා මහියංගනයට පැමිණ එතනින් ගිරාදුරුකෝට්ටේ , දෙහිඅත්තකන්ඩිය, අරලගංවිලෙන් මාදුරු ඔය රක්ෂිතයට මැදින් මහඔයටත් එතනින් පදියතලාවටත් මහියංගනය හරහා නුවර ගිය පිස්සු ගමණ


ලියන එක නවතාදමා බ්ලොග් එකත් වහන්නට හිතං හිටි ආටියාට එසේ කරන්නට අවසරය නොදුන් මගේලෝකය01 සියලු දෙනාවම මේ මොහොතේ ආදරයෙන් මතක් කරන්නට නෙවෙයි මේ ලියන්නේ. වේදනා කලකිරීම් දහසකුත් හමුවේ පැත්තකට වී සිටි ආටියා වටා මෙච්චර ආදරණීයයන් පිරිසක් ඉන්නවා කියා හරියටම දැනුනේ නොලියා ඉද්දී ය. ආටියාව සම්භන්ද කරගත හැකි හැම මාර්ගයකින් ම ලියන්නේ නැත්තේ ඇයි දැයි විමසූ හැමට ආටියා පිළිතුරු ලිව්වේ ඔවුනට කරණ ගරු කිරීමක් විදියට ය. හෙළ බ්ලොග් ලෝකයේ ලොකු පොරවල් අපේ හිච්චි බ්ලොග් පඩංගුව ඇතුලේ දේවල් කියවනවා කියන්නේත් ඉතිං සතුටක් ම මිස අනෙකක් නොවේය. උන් කියවනවා කියා ආටියා දැනගත්තේ "උබ ඉන්නවද මළා ද" කියා මගෙන්ම විමසූ විට ය. ඉතිං මේ බ්ලොගය ගැන හිතට යම් සිතුවිල්ලක් ආ ඔබගේ සිට විමසු සෑම දෙනාටම මම දහස් වරක් තුතී පුදමි . ඔබෙන් තොර මගේලෝකය01ක් මෙහි නැත්තේම ය .



ඔය විදියට ආටියා පැත්තකට වී සිටින දවස් වල යම් තරමකට හෝ වේදනාව අඩු කරේ විල්සන් මාමා ය .  සුදු ඇදගෙන කළු ඇවිදින් හී විල්සන් මාමා ය . මෙවන් වූ ටෙලියක් හදන්නට නම් ඒසා අගනා පිටපතක් තිබිය යුතුමය. පිටපත සිත්තමක් කර නළු නිලියෝ ද නිර්මාණයට දායකවූ සියලු දෙනාම සැබෑම දක්ෂයෝය.
ආටියා පහුගිය අගෝස්තුවේ කණ්ඩලම ට ගියේ බකමුණේ යන අරමුණෙන් ය . හැබැයි මේ බව ආටියා හාමිණේ ට නොකිව්වේය . කිව්වා නම්  මුලදීම ගමන එපාකරවනවා ෂුවර් ය. කණ්ඩලම හෝටලයෙන් දකුණට හරවා දබුල්ල හරහා කොලබ ආ යුතුව තිබුනත් ආටියා යකා හැරෙව්වේ වමටය . ඒ බකමුණ යාමට ය . එන්න එන්නම යන්නේ වෙන දෙසකට කියා තේරුණ හාමිණේ විමසුවේ අපට පාර වැරදුනා ද කියාය . මම නිහඩ වීමී. හිතාමතා හැරෙව්වා කියා ඇය දන්නේ නැතිය . ආටියාට කියානනට ද ඕනේ නැතිය . කිලෝ මීටර විසි පහක් යන්නට මත්තෙන් බකමුණ නගරයට අපි පැමිණියෙමු . අවට පරිසරය සුවසේ විදිමින් බකමුණට පැමිණෙන්නට අපිට ගතවූයේ පැයකටත් අඩු කාලයකි .

මේ අරමුණක් නැති ගමනේ කෙලවර කොලබ උවත් අපි දැන් වස්ගමුව ජාතික වන උද්යාන සීමාවට පැමිණ ඇත . මේ එන ටිකටත් අලි තුන් හතර දෙනෙක් දැක්ක හාමිනේ කියන්නේ "මේ පාර නම් අලි ගහලා තමයි මැරෙන්නේ" කියා ය . බකමූනට ආ ආටියා ගේ හිත දැන් කියන්නේ ඇලහැරටත් යමු කියාය. බකමුණේන් කිලෝ මීටර දහයක්  ගිය තැන ඇලහැර නගරය හමුවෙයි .කන්නට නවත්වපු හැමතැනකම වාගේ පරිසරයේ සුන්දරත්වය ආහාර වලට වඩා අපේ හිත පිරෙව්වේය. මාතලේ හෝ මහනුවර යන කෙනෙකු ඇලහැර නගරයයෙන් වමට හැරෙව්වොත් ලෝක අමාරුවක වැටෙන්නට සිදුවෙනවාය. ඒ පල්ලේගම , ඉලුක්කුබුර , ලක්ගල , පිටවල පතන , රිවස්ටන් රත්තොට හරහා මාතලේ නගරයට පැමිණිය යුතු බැවින්ය . දළවශයෙන් කිලෝමීටර හැත්තෑපහක අසූවක පරිප්පුවක් ය. මගදී ඔබගේ වාහනය ආපදාවට පත් උනොත් හොදි ඕනේ නැතිය . ඇලහැර නගරයයේ සිට නාඋල ටම ඇත්තේ කිලෝමීටර විසිපහක් පමණය . දැන් ඔබට ආටියා කියන ලෝක අමාරුව මොකක්ද කියා වැටහෙනවා විය යුතු ය.

කොහොම කොහොමාරි මාතලේට පැමිණි අපේ රෝඩ් ට්‍රිප් එක එසේ අවසන් වූයේ කොළබ නොගිහින් ය. ඔය අතර කිසිදා නොදුටු එහෙත් දුරකථන වලින් ඉන්ස්ටචැට් වලින් හැමදාම සුවදුක් විමසන ආටියා ගේ ඉන්ස්ටා මිතුරෙක් වන තනුර මල්ලී කථා කර කිව්වේ

"අයියේ ඔයා කන්ඩලමේ නේද ඉන්නේ ? මේ පාර වත් අපේ ඇහැ ඇවිත් යන්න එන්නකෝ" කියා ය.

මම අපේ රෝඩ් ට්‍රිප් එක ගැන කියූ විට පොරට පුදුම ය.  පසුව කියූ දෙයින් මට බෑ කියන්නටම බැරි විය.

ඒ "ඈ බං අයියේ ..... ඔය නාට්ටියක් නිසා බකමුණේ ඇලහැර යන්න පුළුවන් නම් , අපිව බලන්න මෙහෙ එන්න බැරිකමක් නැහැ නේ? "

හාමිණේට කියූ විට ඇය ගත් කටටම කීවේ මට නම් කොහෙවත් යන්න බැරිය කියාය . ඔයා ඕන ලෝකෙක ගිහිං එන්න කියාය . පසුදිනම ආටියා හාමිණේ සහ දරුවා නුවර මහගෙදරට ඇරලවා දිගන , හුන්නස්ගිරිය , හසලක හරහා මහියංගනයට පැමිණ එතනින් ගිරාදුරුකෝට්ටේ , දෙහිඅත්තකන්ඩියට පැමිණියේය . දෙහිඅත්තකන්ඩිය නගරය හදිසියේ ආටියා ගේ සිත ගත දෙකම නතර කරන්නක් විය . හිත නිවන සමාධි බුදු පිළිමය පෙනනමාණයේ වාහනය නැවතූ ආටියා  දුරකථනය අතට ගත්තේ ධනූ ට ඇමතුමක් ගන්නට ද කියා ය.නාඩියා , රශ්මි , රෝසි අක්කා , Andrea , ඇනා (පසු කලේක ඩිෂාන් ගේ බිරිද)  , ක්‍රිස්ටිනා , මෙලීසා ටත් වඩා දහස් වරක් ඇය ප්‍රායෝගික විය. ධනූ වැනි කෙල්ලෙක් ලබන්න බදින මිනිහා පින් කරන්න ඕනේ ය. මෙවන් වූ කෙල්ලෙක් ලග මම වැනි පව් කාරයෙක් ට ජිවත් වීමට ඉඩ තැබිය නොහැකි බව මගේ දෛවය මට පාඩමක් කියා දුන්නේ කලකට පෙර ය. වරෙක ධනූ මට තෑගි දුන් Eiffel Tower Wind-chime එක තවමත් මගේ නිවසේ කන්තෝරු කාමරයේ සුළගට ලෙලදෙයි.
එහෙත් හිතට ශක්තියක් නැත . ශක්තිය නැති කරේ ධනූ ම ය.  ධනූ යනු වචනයේ පරිසමාර්ත අර්ථයෙන්ම නාඩියා මෙන් කොල්ලෙක් වගේ බොක්ක හොද කෙල්ලෙක් ය. වරෙක මම කලකට ඉහත ගල්කිසේ දී හිතේ ඇතිවූ තදබල වේදනාවක් "කළු ලේබලයක්" හරහා යවන්නට ගොස් යන්න එන්න බැරි වූ විට මහ රෑ 10 ට විතර ඇය එන්න හැදුවේ මා ගෙන යන්නට ය.  දවසක් ධනූ හදා ඇයම මට කැවූ කුනිස්සෝ සම්බල , පරිප්පු , බෝංචි මාලුව සමග බත් වල රස අදටත් මතකය . ඒ රස දිව බොජුන් පරාද ය. ඇය තරම් මගේ ජීවිතයේ ප්‍රශ්න වලට ඇහුන්කන් දුන් කෙල්ලෙක් තවත් නැත.
 වරෙක මම මගේ හදිසි අවශ්‍යතාවයකට ටික දිනකට ඇමරිකාවට ගිය විට ඇය වැරදි ලෙස උපකල්පනය කරේ මම ඇයට නොකියා යන්න ගියා කියා ය . පසුව ඇය මට බරපතළ වේදනා ගෙනදෙන චෝදනාවක් සමගින් මගේ ආධ්‍යාත්මයම පාසාරු කරගෙන ගියේ ය.
ඒසමගම සුව වූ මගේ අසනීපය සනීප වෙන්නට කලක් ගතවිය . ඒ හිතට බෙහත් කරන්නට බටහිර වෙදකමට බැරි නිසාය . පසුව ආටියා වේදනාව තුලින් සත්‍යය කුඩාතරමකට හෝ මේ වන විට අවබෝද කරගත්තේ වන්දනීය , අති පූජනීය ගරු කටයුතු අපේ පාතේගම සුමනරතන හාමුදුරුවන් වහන්සේගේ බණ වර සමග ය.
ඉතිං ධනූ මට සමාවෙන්න . දහස් වරක් . සමහර විට ඇය ගැන අනාගතයේ පොතක් ලියවේවි .

පසුව මම රථය වේගයෙන් පැදවුයෙමි . මාර්ගයට නොගැලපෙන වේගයෙනි . අරලගංවිල දී තව මොහොතකින් මගේ ශරීරයේ කොටස් සවලකින් එකතුකරන්නට සිදුවන ගණයේ අනතුරක් වැලක්වූයේ මට නොපෙනෙන කිසියම් බලවේගයක් විසින් බව මට දැනුනේ මම ඊලග මොහොතේ ජීවත් වනවා දැනුනු නිසා ය. අරලගංවිල නගරයෙන් කිසිදා නොදුටු තනුර මල්ලීගේ ගෙදර ගෙනයන්න බඩු බාහිරාදියත් වාහනයට ඩීසල් ගසාගත් මම මාදුරු ඔය රක්ෂිතය කිට්ටුව සිටින තනුර මල්ලී ගේ ගෙදරට පැමිණියේමි . උණුසුම් පිළිගැනීම මැද  නිවසට පැමිණි මට ඔවුන්ගේ ආදරය හොදින් දැණුනී . කුඩා වැවක් අසල තනුර මල්ලී ගේ අලුත් සංචාරක නිවහන ඉතා සිත් ගන්නා නිමවුමක් විය . සිමෙන්ති සුළුවෙන් ලී සහ මැටි පිදුරු වලින් කර ඒ නිමැවුම නොබෝ දිනකින් සංචාරකයන් ට විවුර්ත කරන බව මට පැවසීය . ගමේ රසට කටට රහට වැව් මාලු එක්ක බත් කා හොදහැටි වැවේ නාගත් අපි රාත්‍රිය ගත කරේ තනුර මල්ලී ගේ අලුත් සංචාරක නිවහනේ ඉදිරියේ ගිණි මැලයක් ඉදිරිපිට ය. ගින්නෙන් පුළුස්සාගත් ඉරිගු කරල් , වැව් මාලු , කුකුළු මස් සහ පොල් රොටි අපගේ රාත්‍රී ආහාරය විය . රාත්‍රී 2 පමණ වනතුරු තනුර මල්ලී ගේ යහළුවන් සමග කර සාදය කිසිදා අමතක කරන්නට බැරිය .

පසුදෙන උදේ තනුර මල්ලීටත් පවුලේ සැමටත් ස්තූතී කර මම මාදුරු ඔය රක්ෂිතය මැදින් මහඔයටත් එතනින් පදියතලාවටත් මහියංගනය හරහා නුවර එන්නටත් ය.  තනුර මල්ලී ගත් කටටම කීවේ ,
"පිස්සුද අයියේ පාර දෙපැත්තේම අලි .... මේ ලගදීත් වාහන දෙකකට ගැහුවා...යන්න එපා ඔය පාරේන් ."  " මොනවහරි උනොත් කවුරුවත් නෑ අනික "
ආටියා තනුර මල්ලී කියූ දෙය ඇසුවේ නැති ය . තනුර මල්ලී කියූ පරිදිම කවුරුවත් නැති පාරේ පැයට කිලෝමීටර එකසිය හතලිහක පමණ වේගයෙන් යද්දී වංගුවක් ගන්නවාත් එක්කම මහා සද්ධන්තයන් දෙදෙනෙක් පාර අසල ය . තව එකෙක් පාර මැද ය. ආටියා වාහනය නතර කරේ සෙමින්ය. පැත්තක සිටි අලියා කෙමෙන් වාහනය දෙසට එන්නට විය . ආටියා හිතුවේ අද ඉවරයි කියාය . කෝකටත් කියා ආටියා වහනය ක්‍රියා විරහිත කලේය  . අලියා ඉදිරිපසට වී විනාඩි 40 පමණ සිටියේ එහාට මෙහාට වීය . හදිසියේම හොඩවල ඉහලට ඔසවා වාහනයේ බොනට්ටුව ලගට ලං කරේ ය. මම හිතුවේ ඌ පහර දෙන්නට තැත් කරනවා කියා ය . පසුව ටිකකින් උන් තුන් දෙනාම වනය තුලට සෙමින් ගියේය . ආටියාගේ ඇගට ලේ ඉනුවේ දැන් ය . පසුව රාත්‍රී වන්නට පෙර නුවර පැමිණි ආටියා හාමිනේ ට කතාවම කීවේය. පැය භාගයක් විතර හාමිනේගේ කන් කරච්චලය ආටියාට ගානක් නොගියේ නොගියේ මාදුරු ඔය ගිණි මැලය ඉදිරිපිට පහන් කර රැය මතක් වෙද්දී ය . එය පට්ට ය .

                   

ඉස්සර ධනූ , SEX , ගැහැණු ලොව පිරිමි ලොව , ආටියාව කෙනිත්තු හෙළ බ්ලොග් කරුවා , සමගින් කොරෝනාව ඉදිරියේ අපේ මිනිසුන් .

ආටියා නැවත ලියන්නට එන්නේ මාස හතරකුත් දින දෙකකට පසුව ය . නොලිව්වේ කාර්යබහුලකම නිසාම නොවේ ය . ලෝකයේ හතර කොනේ කරක්ගැසූ ආටියා කොරෝනාවත් සමග ලංකා...