Tuesday, January 16, 2018

දොස්තරලගේ දොස්තර , දොස්තරලා ගැන දොස්තර කෙනෙක් නොවන්නෙක් ට කියූ දේ .



පුතා හවස මුකුත් දාගත්ත වැඩක් තියෙනවද ?

නෑ තාත්තේ . ඇයි ?

මට දැන් ටිකකට ඉස්සර කෝල් එකක් ආව අපේ මහාචාර්යතුමාට අසනීප වෙලා කෝට්ටේ ගෙදර ඉන්නේ කියල . යමුද බලල එන්න .

හරි , යමු තාත්තේ.

මේ මිට වසර කිහිපයකට පෙර මගේ පියා සහ මම අතර වූ කතාවක කොටසක් ය . ඉහත මගේ පියා විසින් "අපේ මහාචාර්යතුමා" යනුවෙන් ඇමතුවේ ශ්‍රිලංකාවේ සම්මානනීය වෛද්‍ය මහාචාර්ය කලෝ ෆොන්සේකා මහතා ට ය .

මගේ පියා ගේ දිර්ගකාලින හිතවතෙකු වූ එතුමා කෙරෙහි මගේ පියා දැක්වූයේ ඉමහත් භක්තියක් ය . එය ඔහු මහාචාර්යතුමා සමග කරන කථා වලදී මට සැමවිටම වගේ පෙනුන දෙයකි .

මගේ පියාට පොරොන්දු වූ පරිදි ඔහු සමග මහාචාර්යතුමා වෙසෙන කෝට්ටේ නිවසට ගිය අප , මහාචාර්යතුමා සිටින ඇද වෙත ගියෙමු .

මගේ පිය හොදින් හදුනා ගත් මහාචාර්යතුමා,

 "ආ ...... ආටිගල එහෙනම් අවා මාව බලන්න නේද ? " කියා ඇසුවේය .

"ඔව් මහාචාර්යතුමා අසනීප විත්තිය දවල් තමයි දැනගත්තේ" මගේ පියා පැවසිය .

පසුව මා දෙස බලා ,

"මේ ... ඉලන්දාරියා කවදද ලන්ඩන් වලින් ආවේ , ඇයි ? සුද්දෝ දිරවන්නේ නෑ නේද ? සිනා සෙමින් ඇසුවේය .

පසුව මම ,

"නෑ සර් .....  මට මාසයක් නිවාඩු හම්බුනා , එකයි ආවේ "

ඔය අතර තාත්තා ඇසුවේ ,

" මහාචාර්යතුමාට කොහොමද දැන් ?"

මහාචාර්යතුමා සිනා සෙමින් ,

" මම වල පයයි ගොඩ පයයි තියාගෙන නේ මේ ඉන්නේ , මට කියල ලොකු අමාරුවක් නෑ , වෙනිවැල් ගැට කොත්තමල්ලි බීවම  හරියයි "

ඔය අතර මහාචාර්යතුමා ගේ බිරිද පර්ලි මහත්මිය අප අසලට ඇවිත් මගේ පියාට මෙසේ කීවා ය .

"කොච්චර කිව්වද මිස්ට ආටිගල , අහන්නේ නෑ නේ "

ඔය අතර දෙදෙනාගේම කතාබහ අරම්හවුයේ මහාචාර්යතුමාගේ අසනීපය ගැන විමසුමෙන් වූ අතර දැන් එය දේශපාලනික මාතෘකා කරා ගොස් ඇතිබව මට වැටහී ගියේ මොහොතකින් ය .

මේ අතර මම හඩ අවදිකරමින් විමසුවේ ,

"සර් .....මොකද හිතන්නේ doctor's strike ගැන "

එතුමා , හැගීම් බරව ... මෙසේ පැවසී ය .

" පුතේ ........  දැකීමටත් , ඇසීමටත් , සිදුවීම මහා අභාග්‍යක් . ලොකුම සල්ලිකාරයාත් , අන්ත අසරණ දිළින්දා ත් , අසනීප උනාම අන්ත අසරණ වෙනවා . ඔය දෙදෙනාගේම අරමුණ ඉක්මනට සනීප වෙන එකනේ .... සල්ලිකාරයා A/C කාමරක සුවපහසු සයනයක ඉන්න පුළුවන් , දිළින්දා රජයේ රෝහලක නොයෙකුත් දුර්ගන්ධ ආශ්වාස කරමින් සයනයක , නැත්තම් බංකුවක එහෙමත් නැත්තම් පැදුරක් දාගෙන බිම සිටියත් , ඔය දෙකොට්ටාෂයේම ජිවිත තියෙන්නේ දොස්තරලගේ අතේ . සල්ලිකාරයාට ඕනෑම ගානක් ගෙවල දොස්තර කෙනෙක් ගෙන්නගන්න පුළුවන් , එත් , දිළින්දා ට එහෙම කරන්න බෑ . health ministry rules and regulation වලට අනුව වාට්ටුවේ වෛද්‍යවරයා ගන්න තීරණයට යටත් වෙන්න ඕනේ . ඔය දෙකොට්ටාෂයේම බිරින්දෑ වරු , දරුවෝ බාර හාර වෙමින් දෙවියන්ට කන්නලව් කරන්නේ තමන්ගේ ආදරණිය යා ඉක්මනිනි සනිපකරගෙන ගෙදර ගේන්න ගන්න ය . 

ඉතින් දහසකුත් ගිණි උසුලමින් ඒ අය සිටින විට වෛද්‍යවරු රෝගීන් ඇපයට තබාගෙන වර්ජනය කිරීම තමන් අදහන මොන ධර්මයටද එකග ....... ? වැඩවර්ජන අකුරට වැඩ මොනවා කරත් පුද්ගලික රෝහලේ තමන් භාරගත් රෝගියාට ප්‍රතිකාර නොකර සිටිනවා ද ? වෛද්‍යවරු න් ට ප්‍රශ්න තිබෙනවා නම් මාසෙකට රුපියල් විසිපන්දහසක් ගන්න රජයේ හා පුද්ගලික අංශයේ සේවකයෙක් ට කොච්චරනම් ප්‍රශ්න තියෙනවද ..... ? 

තම තමන් අදහන ධර්මයේ නාමයෙන් වෛද්‍යවරු රෝගීන් දෙස සානුකම්පිතව බැලිය යුතුයි ." 


Monday, January 15, 2018

මම උගත් හෝ......... ඔවුන් උගත් පාඩම් !



මේ ලගදී දවසක මාතලේ සිට කුරුණෑගල හරහා පිළියන්දලට යන අතරමග රිදීගම හරියේදී පාර මැදට පැන මගේ රථය නවත්වා ගත් රථවාහන පොලිස් නිලධාරීන් දෙදෙනාගෙන් එක් නිලධාරියෙකු මගේ පැත්තට පැමිණ එබිකම් කර ,

රථවාහන පොලිස් නිලධාරී - මහත්තයා කරුණා කරල වහනයෙනේ බහින්න ලයිසන් ඉන්ෂුරන්ස් එක්ක.

මම - මෙන්න ඔබතුමා ඉල්ලුව ඔක්කොම . කියා මම ඒ ඉල්ලුව සියල්ලක් ගෙනහැර පාවෙමි .

රථවාහන පොලිස් නිලධාරී - හොදයි මහත්තයා . ඔබතුමා වැරද්දක් කරා ඔබතුමා ඒක දන්නවද ?

මම - මම දැන ගෙන වැරදි කරන කෙනෙක් නෙවෙයි . මම දන්නේ නෑ මම වැරද්දක් කරපු බව . හැබැයි මම වැරද්දක් කරලා තියෙනවනම් ඔබතුමා දෙන දඩුවමක් භාරගන්න මම දෙපාරක් හිතන්නේ නෑ . සිනහමුසු මුහුණින් මම පැවසුවෙමි .

රථවාහන පොලිස් නිලධාරී - හරි මහත්තයා , මහත්තයා යන්න . හැබැයි මට එක ප්‍රශ්නයක් අහන්න පුලුවන්ද ?

මම - ඔව් , ඕනැම දෙයක් .

රථවාහන පොලිස් නිලධාරී - ඇයි මහත්තයා අපි අත් දැම්ම තැනම නැවැත්තුවේ . අනිත් එක මේවගේ වාහන වල යන මහත්තුරු වගේ ලොකු කථා නොකිය හිටියේ . මගේ මාමා අර ඇමති , මම අර නිලධාරියා , මම අතන සභාපති , ඔයවගේ කථා .

මම - මට කරන්න කියන්න පෙන්නන්න ලොකු කම් නෑ . මම සාමාන්‍ය මනුස්සයෙක් .

රථවාහන පොලිස් නිලධාරී - සාමාන්‍ය මනුස්සයෙක් ට මේවගේ වාහන නෑ නේ මහත්තයා . (සිනහා)

මම - ඒ කියන්නේ රාළහාමි මේවා පදින ඔක්කොම වගේ අසාමාන්‍ය ය ද ? (සිනහා)

රථවාහන පොලිස් නිලධාරී - සමාවෙන්න මහත්තයා , ඔබතුමාගේ වේලාව නාස්ති කරා නම් . මේ වාහන වල යන ගොඩක් ය හොද මිනිස්සු නෙවෙයි . මොකක් හරිම කොස්සක් තියෙනවා . එකයි .....  ඔබතුමාගෙන් මාත් දෙයක් ඉගෙන ගත්තා .

මම - මේ වාහනේ අරගෙන මාස 8 යි . අද තමයි මුලින් ම පොලිසියෙන් නැවැත්තුවේ .

රථවාහන පොලිස් නිලධාරී - හොදයි මහත්තයා යන්න .

මම - බොහොම ස්තුති !

මෙය මෙසේ ලියන්නේ පොලිස් නිලධාරීන් සතුව පවතින මානසික මට්ටම් ගැන ඔබට සිතන්නට යමක් එකතු කරන්නට ය . ශ්‍රිලන්කිකයන් වශයෙන් අපි සැවොම නුතනයේ යම් යම් මට්ටම් , තල වල සිටින වහලුන් යැයි කිවොත් පහල කොමෙන්ටු තීරයේ ඔබ සැවොම මා පතුරු ගැසීමට පුළුවන් බව මම හොදාකාරවම දනිමි . එහෙත් මම මෙය ලිවිය යුතු මය .

අවසන් කරන්නට මත්තෙන් රබුක්කන මහනුවර දුම්රිය මාර්ගය තැනූ ප්‍රධාන එන්ජිනේරු තැන තම නිල ලොග් පොතේ සටහන් කර සටහනක් මෙසේ ගෙන හැර පාමි.


"මම මගේ මව්බිම ඇතුළු රටවල් 5 ක වසර 46 පුරා දුම්රිය මාර්ග ආරම්හ කිරීමට දායක වූ වෙක් මී . මුල්වරට දුම්රියක් දැක එය පන්සයකටවත් මායිම් නොකර මිනිසුන් මම දුටුවේ සිලෝන් වලදී පමණි . තම කුබුර උඩින් යන අභිමානයෙන් යන දුම්රියක් දෙසවත් හැරී හැරී නොබලා තම වැඩය කරන මිනිසුන් මම දුටුවේ සිලෝන් වලදී පමණි. " .

Thursday, January 11, 2018

මම රැවටුනා



මට කෙලවෙලා ගියේ
විශ්වාස කරපු නිසා
මිනිස්සු

උබ තේරුම් ගනිං
මේක
කෙළවෙන්න කලින් උබට

හැමෝම උන් තනියම
ආතල් පස්සේ
යද්දී

අපි ගියේ
හැමෝ එක්කම මිසක්
තනියම නෙවේ

කෙළවෙන බව
දැන දැනත්
උදව් කලේ

හිතන්න එපා
උබ
මම රැවටුනා කියල

දන්නවා මචං හැරෙද්දී කවුරුහරි
ඕන උනේ නෑ
අනින්න උබේ පපුවට

කමක් නෑ මේ උබේ හැටි
දන්නවා මචං හොදට
කෙලවෙන්නේ නෑ ආයේ

උබල ගියේ සල්ලි පස්සේ
එකතු කලේ සල්ලි
අපි හිටියේ මිනිස්සු එක්ක

අපිට ඉන්නවා බං මිනිස්සු
දැනගෙන හිටපං මේක
මමත් දැනගෙන ගොඩක් කල්

උබ රැගුවට බිහිශනේ
පිරිලා උබේ හිතේ
රැගුවට නෑ උන් අත්පුඩි ගහන්න වටේ

තොපි වගේ
රැවටිලි කාර හැත්ත
පිරිලා වටේ

අපිනම් දන්නවා මොස්තරේ
අදවත් ඉගෙන ගනින් සාත්තරේ
කොහොමද මිනිසුන්ට කරන්නේ ආආආආදරේ

Wednesday, December 20, 2017

නකල්ස් කදු අතර පැරණි හුලන්කපොල්ලේ බංගලාව


සර්  , මම මේ කතාකලේ අර හොයන්න කිව්ව විදියේ වත්තක් එක්ක බංගලාවක් තියෙනවා රිවස්ටන් පැත්තට වෙන්න  .

අයිති අය ඉන්නේ කැනඩා වල . සර් කැමති නම් මේ සතියේ දවසක් වෙන්කරන්නම් බලන්න යන්න .

මෙසේ කීවේ මම ගනුදෙනු කරන ඉඩම් තැරව්කාරසමගමේ නියෝජිතයා මට දුරකථන ඇමතුමක් හරහා ය .

හරි එහෙනම් සිකුරාදා අපි වෙනුවෙන් වෙන්කරන්න .

සර් සිකුරාදා කියන්නේ හෙට නේ

ඔව් , අමාරුනම් ඊලග සතියේ යමු .

නෑ මම අදම කියන්නම් . මට විනාඩි 10 දෙන්න .

* පැය හාගයකට පමණ පසු

සර් හෙට පුළුවන් .

හරි එහෙනම් . මට යන විදිය විස්තර එහෙම email එකක් එවන්න .

හරි සර් මම දැන්ම එවන්නම් .

බිරිද සහ මම පාන්දරින් සුදානම් වුයේ නකල්ස් කදු අතර ඇතැයි කියන මේ සුන්දර පැරණි බංගලාව සහ වත්ත බලන්නට යාමට ය .

පාන්දර ම කොලබින් පිටත් උන අප මාතලේ ට ලගා වන විට උදේ 6 ට පමණ වෙන්නට ඇත . බිරිදගේ නිවසක් මහනුවර මාතලේ A9 මාර්ගය අසලම ඇති නිසා අප එහි ටික වෙලාවක් නතර වී යන්නට තීරණය කළෙමු .

ඔය අතර උදේ 7 ට පමණ මම ගනුදෙනු කරන ඉඩම් තැරව්කාරසමගමේ නියෝජිතයා මට දුරකථන ඇමතුමක් හරහා නැවත අමතනවා ය .

සර් කොලබින් පිට උනාද ?

ඔව් මම දැන් ඉන්නේ මාතලේ .

සර් ඔය ඇත්තම ද ?

ඔව් , මොකක්හරි ප්‍රශ්නයක් ද ?

නෑ .... සර් .. මේ මේ .. මම කියන්න ගියේ ...

මොනවද කියන්න

සර් කාර් එකේ නම් ඔය පාරේ යන්න බෑ . පාර හොදටම සවුත්තුයි .තව මුළු දවස පුරා මිදුම තියෙනවා . මොකද කරන්නේ කියල කල්පනා කරේ මම .

ආ . එකට මොකද , අපි අවේ ජීප් එකේ .

සර් අපි කිව්වේ ...

මමයි මගේ වයිෆ් එච්චරයි .

හොදයි සර් එහෙනම් කමක් නෑ .

සර් එහෙට ගිහින් මට කෝල් එකක් දෙන්නකෝ .

හරි .

තැනක්යු සර් .

උදේ කෑමත් සුදානම් කරගෙනම මමත් බිරිදත් නකල්ස් කදු අතර ඇතැයි කියන මේ සුන්දර පැරණි බංගලාව සහ වත්ත බලන්නට පිටත් උනෙමු .

ගමන් මග දැක්වෙන සිතියමේ පරිදි ගමන් කර අප , මිනිස් වාසස්ථාන වලින් එන්න එන්නම ඈත් වන බවක් මට හැගුණි . හිටපුගමන් තේ දළු පටවාගත් ලොරියක් අප ඉදිරියේ මුණගැසුන අතර මිනිසුන් අතරමග අල්ප විය .

මේ අතර පරිසරයේ සුන්දරත්වය අපුර්වව විදිමින් අප සෙමෙන් ඉදිරියට ගමන් කර අතර උදේ 8 පසු  වන විටත් ඇගට දැනුනු සිතල ඉවසා ගැනීමට වෑයම් කල යුතුව තිබුණි .

ටික දුරක් ඉදිරියට යන අපට හමුවුයේ අවුරුදු ගණනකට පෙර අතහැර දැමු තේ වත්තකි . මාර්ගය වැටී තිබුනේ මේ තේ වත්ත හරහා ය . සිතියමේ පරිදි ඉදිරි කිලෝමීටර 2 පසුවන විට පැරණි බංගලාව හමු විය යුතු ය . වැස්සට තාර කුට්ටි පිටින් හොදා ගොස් යට ගල් මතුව තිබෙන , දිය සිරාවක් සහිත සීග්‍ර බවුමක් සහිත මාර්ගයක යන්නා වූ මේ ගමන සුන්දර එහෙත් ත්‍රාසය ගෙනදෙන්නක් විය .

අවට එන්න එන්නම අමුතු මුසල පාලු ස්වාභාවයක් ඉසිලු අතර අප ජීප් රථය භාදා මැදින් ඉදිරියටම යන්නට විය .

"අපි දැන් මේ පැය ගානක් කන්දක් නගිනවා නේද "

බිරිද මෙසේ විමසිය .

"ඔව් දැන් කොච්චර වෙලාවක් නම් අවද "  මම කීමි .

"මේක අරගෙන මාස දෙකක් වත් නෑ , වාහනේ ඉවරයි මේ පාරේ ගිහිල්ල "

දැන් ඇසෙන්නේ බිරිදගේ දෝෂාරෝපණය ය ය .

සත්‍ය වශයෙන් ම ඇය මෙම ජීප් රියට තදින් අසා කර අතර මෙය මිලදී ගැනීම අගේ තීරණයක් විය .

" නෑ , මේවා හදල තියෙන්නේ කොහොමත් ඕනම පීඩනයකට ඔරොතු දෙන්න "

එසේ  කියා මම බිරිදව අස්වැසුවෙමි .

ඇය නිහඩ වූ අතර , බඩගිනි දැනුන බැවින් පාරේ ඉඩ ඇති තැනක් බලා වහනය නතර කලෙමි .

වහනයෙන් බැස උදේට කන්නට ගෙනා පාන් පෙට්ටිය සහ තේ සහිත උණුවතුර බෝතලය එලියට ගත ගත් අප පරිසරයේ සුන්දරත්වය විදිමින් උදේ ආහාරය රස විදිමි වාහනයෙන් එලියට වී රස විදිමින් සිටියෙමු .

ඔය අතර ඉතා ගණ මිදුමකින් අප අවට වැසි ගිය අතර ඈත ෆයිනස් වනය අපට යන්න කියන්නාක් මෙන් කියනු මට දැනුනි . ඇත්තෙන්ම මේ පරිසරය අතිශය ගුප්ත බවක් පෙන්නුම් කර අතර අප එය වැඩිය හිතන්නට නොගියෙමු .



ඉදිරියෙන් අපට පෙන්නේනට වුයේ දර මිටි හිස තබා ගෙන එන වයස 60 ඉක්මවූ පිරිමියෙක් සහ අවුරුදු 10 පමණ වයස පුංචි පුතෙක් ය .
අප අසල ට පැමිණි ඔවුන් වරෙක අප දෙසත් වරෙක වහනය දෙසත් මාරුවෙන් මාරුවට බැලු අතර ,

ඔහු මාගේ ඇස දෙස නොබලා බිම බලාගෙන මෙන් ඇසුවේ

" නෝනා මහත්තයල මේ උඩහ යනවා ද කියා ය "

මම කරුණාවන්ත සිනාවකින් "ඔව්" කියා කීවෙමි .

මගේ අවධානය තිබුනේ තමාට උසුලා ගැන්මට අපහසු දර මිටිය වත්තම් කරගෙන සිටි පුංචි දරුවා දෙස ය . මගේ බිරිදත් එසේ ම විය .

"ලොකු උන්නැහේ එන්න පුතත් එක්ක , පාන් කැල්ලක් කලා යන්න , මේ තේ ත් තියෙනව "  කියා මම ඔහුට ආරාධනා කරේමි .

'අනේ ...... මහත්තයටයි ,නොනටයි කන්න තියෙන දේ අපි කාල හරියනවද " කියා බයාදු ස්වරයෙන් ඔහු ඇසු අතර මම පිළිතුරු දුන්නේ ,

" මෙතන කිප දෙනෙක්ට සැහෙන කෑම තියෙනවා "

අර පුංචි දරුවා ව මගේ බිරිද අතින් අල්ල ගෙන ඔහුට අපගේ පාන් පෙට්ටිය දිගු කලා ය . පාන් පෙත්තක් අතට ගන්නට පෙර මගේ බිරිදගේ ඇස් දෙස බලු කුඩා දරුවා ලජ්ජාවෙන් මෙන් සිනා සි බිම බල ගනිමින් පාන් පෙත්තක් අතට ගත් අතර මම පුංචි දරුවා දේ පියා ට පාන් පෙට්ටිය පැවෙමි .

ඔවුන් කන අතර මම ද බිරිද ද ඔවුන් සමග කෑවේමු . පසුව "තව කන්න කන්න " කියා බිරිද ඔවුන් දෙදෙනා ටම නැවත පාන් පෙට්ටිය පෑවා ය .

මෙවිට අර දරුවා පාන් පෙති දෙකක් අරගෙන තම සාක්කුවට දමාගත් අතර "බිරිද දෙස කුළුපග සිනාවක් සහිතව සුරතල් හඩින් කිවේ "නංගි ටයි අම්මටයි" කියා ය .

මේ අතර මගේ බිරිදගේ ඇස් කදුලින් පිරී ගිය අතර මගේ හිතටත් මහත් වේදනාවක් දෙන්නට විය .බිරිද අර පුංචි පුතාව ආදරයෙන් වැළද ගත් අතර කියා සිටියේ " පුතා ඔක්කොම ගෙනියන්න " කියා ය . පසුව ඇය ජීප් රථය වෙත ගොස් වාහනයේ කුඩා ශීතකරණය විවර කර එහි වූ ඇගේ ප්‍රියෙතම toblerone chocolate බාර් දෙකම ද ,  යන අතරමග කන්නට ගත් පලතුරු ද දරුවට පැවා ය . දරුවා සතුටෙන් ඉපිල ගිය අතර අප දෙදෙනා ඔහු දෙස ආදරයෙන් බලන්නට වීමු .

පසුව අප තේ බොන්නට පෙර අර දරුවට සහ දරුවාගේ පියා ට තේ වත්කර දුන් අතර , අර පුංචි පුතා ගේ ඇහැ තිබුනේ වාහනයේ විවර කර දොර තුලින් පෙනෙන සුක්කානම සහිත රියදුරු අසුන වෙත ය . ඔහු බයෙන් මෙන් ඒ ලගට ගොස් තම කුඩා ඇගිල්ල සෙමෙන් අත ගානවා මම දුටු වෙමි .
මම ඔහුව පුදුම කරවන්නට මෙන් පිටුපසින් ගොසි කුඩා දරුවා උස්ස ගෙන විවර කර ඇති රියදුරු ආසනය වෙත ඔහුව උස්සා ඉන්දවූ වෙමි . හැමෝටම සිනා ගිය අතර මම අනෙක් පසෙන් නැග වහනය පන පනගන්වා තැබුවෙමි . දරුවා ගේ ඇස් සතුටෙන් ඉපිල ගිය අතර අප දෙදෙනා ද සතුටු සිතුනි . අර දරුවාගේ පියා මේ වෙන දෙය දෙස කට අරගෙන බලාගෙන සිටි අතර ඔහු කට හඩ අවදි කර කියා සිටියේ "උබේ ඔය කලිසමේ මඩ මහත්තයා ගේ වාහනේ ගැවෙයි කියා ය"

මම පෙරලා කිවේ  "එකට මොකද ලොකු උන්නැහේ මඩ නම් පිහදලා දන්න පුළුවන් නේ , එත් අපිට පුළුවන් ද මේ පුතාගේ හිතට සතුට ගෙන්න "

අවසානයේ දෙදෙනාම තේ බී  , අපද තේ බී පසුව අර දරුවාගේ පියා මගෙන් විමසන්නේ "අපේ මහත්තයා මේ උදාහ යනවා කිව්වට කිව්වේ නෑ නේ කොහෙද කියල "

"අපි හුලන්කපොල්ලේ බංගලාව වත්ත ගන්න කියල " මම කීවෙමි

අර පුද්ගලයා එකවරම ගල් ගැසී ගිය අතර ගත් කටටම කිවේ , " අනේ මහත්තය , ඕක නම් ගන්න එපා . ඔතනට දේව සාපයක් වැදිලා තියෙන්නේ . මහත්තය නෝනා අපිට කන්න තමන්ගේ පංගුව දීල තව තව දේවලුත් දුන්න . දෙයියෝ පොලවට අව වගේ ළමය වාහනේ තියා ගත්ත . ඉතින් මේ දේ නොකිය බෑ එකයි කිව්වේ . " ඔයඉස්සරහ වංගුව හැරුනම බංගලා වත්ත මහත්තය " වාහනේ ටික දුරයි යන්න තියෙන්නේ"  එසේ කියාගෙන ගිය අතර මම සහ බිරිද මුහුනට මුහුණ බලා ගතිමු .


පසුව ටික දුරක් යන්නට වූ තැන අප අර පාළු බංගලාවට පැමිණි අතර බංගලාව දුටු දෙයින් විශ්මයට පත් විය . "හුලන්කපොල්ලේ බංගලාව " බොහෝ කාලයකට පෙර ගරා වැටී ඇති බව ය . අප දෙදෙනාම එකිනෙකට වචනයක් වත් නොදේඩු අතර අවට අමුතු සීතලක් දැනුනි . අප වටා ගුප්ත බලවේගයක් සිටිනු මට දැනුන අතර වහනය නොපෙනෙන තරමටම අමුතුම ආකාරයේ මිදුම් ගුලියක් වහනය වටා තිබෙනු අප දුටුවෙමු . අප දෙදෙනාම බොහෝ කලබල උන අතර කරකියාගන්නට දෙයක් නැතුව මෙන් වහනය දෙසට දිවගියෙමු . මම වහනය ට මොහොතින් ගොඩවූ අතර බිරිද ද එසේම විය . අර මිදුම තවමත් අප අවට වූ අතර ගස් උගුල්ලන තරමේ හුලගක් අප අවට විය . මම රථය පණගන්වන්නට උත්සහ කර අතර රථය පණ නොගන්විණි .අප තව තවත් බිය විය. ඇත්ත වශයෙන් ම ඒ මරණ බිය වන්නට ද අතැයි මට සිතුනි . විනාඩි 10 පමණ රථය තුල වූ අප වාහනයේන් බිමට බැස අතර බිරිද කිවේ අපි පල්ලෙහට දුවමු කියා ය . අපි දෙදෙනාම පහලට දිව්ව අතර ඉදිරියෙන් සුදු ජාතික ඇදුම ඇදගත් කෙනෙක් යන්තමින් පෙනෙන්නට විය .

ඉදිරියට යද්දී එකවරම අප දෙදෙනා හිටි තැනම නැවතුනේ අප ඉදිරියෙන් සිටියේ මිට සුළු වෙලාවකට පෙර කඩමලු ඇදුමින් සැරසුන වයස 60 ඉක්මවූ පිරිමියා ය . ඔහු සෙමෙන් අප දෙසට පාවෙමින් මෙන් පැමිණි අතර පසෙකින් දරුවා ද විශාල නම නොදත් ගස යට සුදු ඇදුමින් සරසි සිට ගසට මල් පුජාවක් කරන්නට සැරසෙනවා ය . ඔහු මා දෙස සුජුවම බලා අර දරුවා සිටි ගස දෙසට අත දිගු කරා ය . මම සහ බිරිද ඒ දෙසට යද්දී දරුවා අපට මල් පොකුරු දෙකක් දිගු කර අතර එක මල් පොකුරක් ඔහු ගසට පුජා කරන්නට විය . ඒ අනුව අපි ද අපේ මල් පොකුරු මහා රුක්ෂයට පුජාකර අතර පසුව ගස මුල ඇති මල් වගයක් ගෙන දරුවා අපට ඉදිරියෙන් වහනය දෙසට පාවී ගියේ ය . ඒ අනුව මම ද මගේ අත තදින් මිරිකා බිරිදද ඉදිරියටම යන්නට විය . දරුවා අත වූ මල් වහනය ඉදිරිපස බොනට්ටුවට විසි කර අතර පසුව දරුවා නැවත අර ගස දෙසට යන්නට විය . අප ට කටින් වචන පිට උවද හඩ පිට නොවී ය . දරුවා නැවත වේගෙන් වාහනයේ බොනට්ටුව වෙත නැග හුණු වලට සමාන කුඩු වලින් ස්වස්තිකය ලකුණ සහ තවත් තිත් 4 තබන්නට විය . පසුව දරුවා සහ සුදු ඇදගත් පිරිමියා අප අසලින් අතුරුදහන් වූ අතර මම නැවත වහනය පනගන්වන්නට විය .රථය මුර්දු හඩින් පන ගැන්විය .

අප පුළුවන්තරම් ඉක්මනින් නැවත පැමිණි අතර පසුව ආසන්නම ජනාවාසයේ ඇති පුල්ලෙයාර් (ගණ දෙවි) කෝවිල වෙත වහනය නැවත්වූ අතර එහි වූ අය බියපත් වූ අප දෙස කන්නට මෙන් බලන් සිටි අතර කුරුක්කල් තුමා පැමිණ ඇසුවේ ,

"මහත්තයා ලා දෙයියෝ තමයි බේරලා තියෙනවා" 

"බය වෙන්න දෙයක් නෑ පරිස්සමෙන් පල්ලම් බහින්න"  කියා ය .

ඉන් පසුව අපට හමු වූ පන්සල ට නැවතත් වහනය හැරවූ මම වහනයෙන් බහිදී ම වැඩිහිටි හාමුදුරුවන් වහන්සේ නමක් පන්සල් මිදුලේ සිට අප දෙස බලා සිටි අතර , මමත් බිරිදත් ලගට ගොස් හාමුදුරුවන්ට වන්දනා කර න ලදී .

මම , " අපේ හාමුදුරුවනේ ........ මේ අපිට ...... "

කියනවත් එක්කම " මම හැමදෙයක් ම දන්නවා මහත්තය .... වෙච්චි දේ "

"එංගලන්තේ ඉදන් උපන් රටට අවේ මාරයාගේ ඕනකමට මහත්තයෝ ...  මහත්තය විතරක් නෙවෙයි නෝනත් "

හාමුදුරුවෝ කටහද පාදමින් කතාකරන්නට විය .

" මහත්තයා ගේ , නෝනගේ කරුණාව දැකල ඔයගොල්ලෝ ගෙනියන්න ආපු මාරයා අඩාගෙන ගියා "

"මට මේ මුකුත් තේරෙන්නේ නෑ අපේ හාමුදුරුවනේ "

යනකො අවාසගේ පැත්තට . පිරිත් නුල් බැදලා තෙල් ටිකක් ගාන්න .

හාමුදුරුවන්ගේ ආශීර්වාදය සමගින් රාත්‍රී 8 ට පමණ මාතලේ නගරය වෙත පැමිණි අප කෙලින් ම ගියේ බිරිදගේ මාතලේ නිවසට ය . ඒ රාත්‍රියේ එහි ගත කිරීමට වන අතර ක්‍රියා විරහිත වූ දුරකථන නැවත යත්තාතත්වයට පත්ව තිබුනේ අපගේ කිසිදු උපකාරයකින් තොරව ය .

පසුව මම ගනුදෙනු කරන ඉඩම් තැරව්කාරසමගමේ නියෝජිතයාට ඇමතු අතර ආයතනයේ සේවිකාවක් කියා සිටියේ

"සර් ගේ එකවුන්ට් එක හැඩල් කරන ජයසංක මිට දවස් දෙකකට කලින් බයිසිකලේ හැප්පිලා මැරුණා " කියා ය .

මෙය යමෙකු හාස්‍යයෙන් බැහැර කරන ආකාරයේ කතාවක් නිසා පහුගිය කාලය පුරාවටම ලියන්නට නොගියෙමි . එහෙත් මේ සියල්ල මා හා බිරිද පුද්ගලිකව වින්ද අත්දැකීමක් නිසා මෙසේ ලිය තබන්නට තීරණය කරනවා ය .

                                                                          ***

Monday, December 11, 2017

මගේ තාත්තා සහ රැකියාව


මගේ තාත්තා ගැන වෙනම පොස්ටුවක් ලියන්නේ මගේ තාත්තා යනු කවරෙකුද කියා ,"පුංචි කාලේ රස කථා" "බාස්කට් බෝල්,පොලිස් හෙල්ප් සහ තාත්තා" පොස්ටුව හරහා  ඔබ සැමම දන්නා පසුබිමක ය .

විශ්‍රාම යනතෙක් කීර්තිමත් රාජ්‍ය සේවකයකු වූ මගේ පියාගේ ජිවිතයේ මුලික අඩිතාලම හැදෙන්නට උර දුන්නේ මගේ සීයා ගේ මග පෙන්වීම යැයි කියන්නට පුළුවන් වන්නේ එතුමා වුරතීමය වශයෙන් විදුහල්පතිවරයකු මෙන්ම ගමේ පන්සලේ ප්‍රධාන දායකයා ද වූ නිසා ය .
මගේ පියා ගේ වුර්තිමය ආරම්බය වතු අධිකාරී වරයකු වශයෙන් වීම සහ පසුකාලීනව රැකියාව ගමන්ගත් අයුරු අතිශය රසවත්ය . එයින් ගත හැකි පාඩම් බොහොමයි කියා මට හැගෙන්නේ මගේ ජිවිතයේ රැකියාවේ අබියෝග ජය මෙන්ම පැරදුම් ද අත්දැකීමට හැකි වීම නිසාය කියන්නට පුළුවන් ය .

පියා ගේ වුර්තිමය ආරම්බය වතු අධිකාරී වරයකු වශයෙන් හැටන් දික්ඔය වනරාජා සමුහයේ ආරම්භ කර ඔහු ඉන් වසර කිහිපයකට පසු එම තනතුරට සමු දෙන්නේ එවකට කීර්තිමත් දේශපාලකයකු වූ ද , මහවැලි වියාපාරයේ පුරෝගාමී සුවිශේෂී චරිතයක් වූ ද ගාමිණී දිසානායක මහතා හමු වීමත් සමගය .
එතුමාගේ ආරාධනයකට අනුව මහවැලි වියාපාරය හා සම්භන්ද වූ තාත්තා පසුව ගාමිණී දිසානායක මහතා  LTTE ය විසින් මරා දැමීමට වසර දහයකට පමණ පෙර මහවැලියට සමු දුන්නේ
එවකට රජයේ නිල වෙළෙන්දා වූ  සතොස ට අපරාධ පරීක්ෂක නිලධාරියෙක් ලෙස සම්භන්ද වීමත් සමගය .
පසුගිය එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජය යටතේ රවී කරුණානායක ඇමති යටතේ තිබු සතොස පැය 24 ම විවුර්ත කර තැබූ යුගයේ , සතොස පාඩු ලබන ආයතනයක් ය කියා එය වසාදැමීමට තීරණය කිරීමත් සමග සිය සේවා කාලය  අවසන් වීමට ප්‍රථම සියලු සේවකයන් කැමැත්තෙන් විශ්‍රාම ගැන්වවිමේ වැඩ පිළිවෙල අනුව මෙගේ පියා ට විශ්‍රාම ගන්නට සිදු විය . එකල සේවකයන් ට රැකියා අහිමි වූ අතර මුළු රටටම කියා තිබුණ සතොස මිනිසුන්ට අහිමි කරවී ය . රජයට ස්වකිය නිල වෙළෙන්දා අහිමි වූ අතර පුද්ගලික අංශය හිතුමතේ භාණ්ඩ මිල උච්චාවචනය කිරීම එකල ගමේ මිනිහා ට මෙන්ම ටවුමේ මහත්තයාට ද දැරිය නොහැකි සාධකයක් විය .

රවී කරුණානායක සතොස වැසීමට පෙර සතොස සතුව එකම වෙළද නාමයක් යටතේ රාජ්‍ය ආයතනයකට තිබුණ විශාලතම භාණ්ඩ ප්‍රවාහන ලොරි එකතුව අයිතිව තිබුණි .ඒ ජපානයේ සුප්‍රසිද්ධ ඉසුසු ලොරි එකතුව ය. සතොසට නැව් පවා තිබුණු ඒ යුගයේ අද KDH මෙන් එකල වටිනා ම වැන් රථ මාදිලියක් වූ ඉසුසු ෆර්ගෝ රථ වැඩිම එකතුවක් තිබුණි . පසුකලෙක එය Mitsubishi L300 වැන් වලට පරිවර්තනය වූ අතර ලංකාවට (එදා) පළමුව ආයතනයක් විසින් ආනයනය කර විශාලතම  විශාලතම වෑන් තොගය වූ Mercedes-Benz MB140
 ද සතොස විසින් ගෙන්වා ගත්තේ ය . තවද ලංකාවේ සුප්‍රසිද්ධ Walkers Tours සමගම සතුව පවා නොතිබුන තාලයේ high luxury ඉසුසු වර්ගය බස් රථයක් ද සතොස සතුව තිබුණි . නුවරඑළියේ අතීත බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත සාමය සිහි ගන්වමින් ඒ අනුව තනා තිබුන විශේෂ බංගලාවක් ද සතොස සතුව තිබුණි .ඊට අමතරව කතරගම ද බංගලාවක් සතොස සතුව තිබුණි.

එකල කුඩා අවධියේ සිටි මට සතොස යනු වෙනම ලෝකයක් විය . මම ආස කරන බොහෝ දේ සතොස සතුව තිබුණි . ඇතැම් සෙනසුරාදා දිනවල තාත්තා සමග සතොසට යන මම එහි වූ අපුර්වතම ලෝකයේ ජිවත් විය . සතොස මුලස්ථානයේ වූ සෝපානයෙන් යාමට ම ප්‍රිය කර අතර උඩම තට්ටුවට ගොස් පහල බැලීමට මම ප්‍රිය කලේ යම් බියක් ද සහිතව ය . දිනක් පියා විසින් භාණ්ඩ ප්‍රවාහන සෝපානයෙන් මා එක්කන් ගිය හැටි ද අදටත් මට මතකය ය .
මැද කොලබ සතොසට ගිය මට තාත්තා වඩාගෙන ගොස් වරාය උඩ සිට පෙන්වූ අයුරු මතකය . තාත්තා නිසා හෝ වෙන යම් කරුණක් නිසා සියලු සේවකයන් මට බොහෝ ආදරය කළෝ ය . හතරවන හරස් විදියේ සතොස තොග වෙළද සංකීරණයටද තාත්තා කිහිප වතාවක් මා එක්කන් ගිය හැටි මතක් වෙනවා ය . රුපියල් 1000 කොලය එකල විශාලතම මුදල් නෝට්ටුව වූ සමයේ සෙනසුරාදා එක් වරුවක අදායම හිතාගන්නවත් බැරි විශාල මුදල් ප්‍රමාණය එහි වූ පාලකවරයා විසින් වඩාගෙන ගොස් මට පෙන්විය . මෙවැනි දේ මෙන්ම මේ අතර මතක් වන්නේ දළදා ප්‍රදර්ශනය නැරබීමට කුඩා කල නුවර ගිය හැටිය ය . මහා රෑ නුවරට පැමිණි අප පිළිගත්තේ සතොස මහනුවර මුල්තැන විසින් ය . අපට දළදාව වන්දනා කරන්නට උදව් කරේ එකල මගේ පියාගේ ආයතනික හිතවතියකගේ ස්වාමිපුරුෂයා (හමුදා වේ ඉහල තනතුරක් හෙබවූ) විසින් ය .

ඔය අතර මා හිච්චි එකා සන්ධියේ සතොස හරහා අපිට ලංකාව වටේම සංචාරය කරන්නට හැකි විය . පාරෙන් එකක් තරම් විශාල වූ high luxury ඉසුසු වර්ගය බස් රථය පාරේ යද්දී මිනිසුන් ඒ දෙස බලද්දී මට අමුතුම ආඩම්බරයක් දැනුන අතර පසු කලෙක මට මම ගැනම සිනා පහල විය . ඔය අතර මට අදටත් අමතක නොවන කතාවක් කියන්නට තිබේ . දවසක් අපි Mercedes-Benz MB140 වර්ගයේ වැන් රථයෙන් කතරගම ගොස් එන අතර තිස්ස හරියේ පෙරහරක නිසා පාරේ වූ තද බදයක් නිසා වහනය අනෙක් වාහන සමග ඉතා සෙමින් ඉදිරියට ගියේය . මම වාහනයේ සිට් එක කඩාගෙන නිදා ගෙන වගේ මගේ කුඩා ප්‍රමාණයේ වීඩියෝ ගේම් එක එක්ක ක්‍රීඩා කරමින් සිටි අතර තාත්තා කැ ගසා කිවේ
"පුතා ඔය සිට් එක හදා ගෙන හරියට ඉදගන්න යනුවෙනි" ඒ මොකද යන්න එදා මට නොවැටහුණ අතර පසුකලෙක දවසක් මේ ගැන තාත්තා ගෙන් විමසු විට පැවසුවේ ළමයෙක් තවත් ළමයින් ට ලොකු කම් නොපෙන් යුතු ය කියා ය . එදා මට නොපෙනුනත් එළියේ සිටි ළමයින් වගයක් මා දෙස බලා සිටි බව තාත්තා දකින්නට වූ බැවිනි.
ඔය ගිය ට්‍රිප් අතර මට එපාකරපු ට්‍රිප් ද තිබුන බවලියන්නට උවමනා ය . එකදවසක් නුවරඑලි සංචාරය සදහා පිටත්ව ගිය අප නොදන්වත් කමින් යන අතර මග නුවර පාරේ වූ අලුත්නුවර දේවාලය දැකබලා යන්නට ය . වාහනය වුයේ අලුත් ම අලුත් Mercedes-Benz MB140 වර්ගයේ වැන් රථයක් විය .දේවාලයෙන් පිටතට පැමිණ නුවර පාරට දමනවත් සමග වාහනයේ ගෑස්කට් ගිය බව රියදුරු තැන විසින් අපට දැන් වූ අතර ඒ අනුව සමාන වෙනත්  වහනයක් කොලබ සිට පැමිණෙන තෙක් අපට බලන් ඉන්නට විය . කාලය ගෙවී ගිය බව නොදැනුනේ පහල ඇති ඇළ පාරේ නා හොදහැටි විනෝද වූ නිසා ය . එදා කෑ  අදටත් මතක රස කිරි ආප්ප කවදාවත් අමතකනොවන්නේය .

මේ අතර තාත්තා විසින් ඇල්ලු සුප්‍රසිද්ධ පරිප්පු හොරකම නිසා කාලයක් යනතෙක් තාත්තා ට ආරක්ෂාවට පොලිසියේ නිලධාරියෙක් දීමට එකල රජයට සිදුවිය . තවද රවී කරුණානායක පාලන යුගයේ විශේෂ පරීක්ෂාවන් සදහා යාමට සිදු වූ විට ආයුධ සන්නද්ධ(මතක විදියට AK47) පොලිස් නිලධාරින් 4 දෙනෙක් ද ලැබුන බව කිව යුතුය . මෙය මට එපාකරපු කාරණයක් උවද තාත්තා වෙනුවෙන් වූ දෙයක් නිසා මම තාත්තාට මගේ අකමැත්ත කියන්නට නොගියෙමි.

තාත්තා තද UNP කාරයෙක් උවද UNP යට කිසි විටෙක කඩේ නොගිය අතර සේවය වෙනුවෙන් පමණක් කැපු උන චරිතයක් විය . එකල කම්කරු ඇමති පසුව ධිවර ඇමති සහ පසුකලෙක අගමැති සහ ජනාධිපති වූ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පවා තාත්තා විසින් අතිතතේ සිට හොදින් දන්නා හදුනන චරිතයක් විය. තාත්තා පසුකලෙක හදවත් සැත්කමක් වෙනුවෙන් කොලබ ජාතික රෝහලට ඇතුලත් කර අතර එදා ඔහු බලන්නට පවා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පැමිණි බව මට මතක ය . එදා UNP යෙන් කියා පැමිණියේ එකල සංචාරක ඇමති ව සිටි ගාමිණී ලොකුගේ මහතා පමණකි . දවසක් රෝහලේ දී තාත්තා කිවේ මම UNP කාරයෙක් උනාට බලන්නට අවේ ශ්‍රීලංකා කාරයන් ය යන වග ය . මහින්ද ජනාධිපති බලය අතහැර යන්නට මාස කිහිපයකට පමණ පෙර (ජනාධිපතිවරණයක් ප්‍රකාශ කර නොමැති අවධියක) අපේ නිවසට හදිසියේ පැමිණ තාත්තා සමග කෙටි පිළිසදරක නිරතවූ අතර "තේ  එකක් තියෙනවනම් හොදයි " යනුවෙන් පැවසුවා අදටත් මට මතකය . ඒ කියද්දී ත් අම්මා තේ මේසයක් සුදානම් කරමින් තිබු අතර තාත්තා කිව්වේ "සර් කියල ආවනම් වටිනවා " කියල . " නෑ , නෑ මට මේ යනගමන් ආටිගල මතක් උනා , ළමයින් ට කිව්වා මෙපැත්තට හරවන්න කියල " එදා ඔහු දේශපාලනය ගැන වචනයක් වත් කතානොකර අතර මහින්ද ජනාධිපති ද එසේම විය .  මෙතරම් හිතවත් කමක් තිබ්බද මගේ විවාහය UNP ට වත්  ශ්‍රීලංකා එකේ කාටවත් නොකියන්නට ඔහු වගබලා ගත් අතර තාත්තා ට අනුව දේශපාලනය යනු අප්ප්‍රසන්න මාතකාවකි .
  නිවසේ උත්සවද එසේ ය . මරිවින් සිල්වා ද සතොස සේවකයකු වූ අතර  එකල සතොස පොදු ජන සේවක සංගමයේ සභාපති වූ බව තාත්තා මට පැවසුවේ දිනක් මංගල උත්සවයක් අවස්ථාවක ඇමති මවින් සිල්වා තාත්තා ලගට ඇවිත් "සර් , මෙහෙ මොකද කරන්නේ?"  යනුවෙන් යනුවෙන් පැවසු අවස්ථාවක ඔහු කතාකර ගිය පසුව ය .

තාත්තා සහ සතොස ගැන පොතක් ලියන්නට පවා කරුණු කරනා තිබුනද වෙලාව අනුව මෙතනින් නවතිනවා ය . අද වන විට මගේ ආදරණිය පියා නිදහසේ විශ්‍රාම සුවයෙන් නිවසට වී සිටින අතර පාළුව මකා යන්නට ඉදහිට වික්ටර් අයිවන් ඇතුළු කිහිපදෙනෙක් පැමිණෙනවා ය .

Thursday, December 7, 2017

ලේ මල මුත්‍රා පරීක්ශනාගාරයකදී



ලේ මල මුත්‍රා පරීක්ශනාගාරයකදී තම වාරය ඒන තුරු සිටින කුඩා පිරිමි ළමයෙකු හා කුඩා ගැහැණු ළමයෙකු සිටියෝය.කුඩා ගැහැණු ළමයා හඩමින් සිටියාය.

පිරිමි ළමයා-අැයි ඔයා අඩන්නෙ?

ගැහැණු ළමයා-ලේ ගන්න ඉන්නෙ,ලේ ගන්නෙ අැගිල්ල කපලලු

ඒවිට පිරිමි ළමයාද හඩන්න විය



ගැහැණු ළමයා-අැයි දැන් ඔයා අඩන්නෙ?

පිරිමි ළමයා-මම ඉන්නෙ මුත්‍රා පරීක්ෂා කරන්න

Wednesday, December 6, 2017

විවාහයට අවුරුදු 35 ක්


මෑතකදි මගෙ මිතුරෙක් ඔවුන්ගෙ විවාහයට අවුරුදු 35 ක් පිරීම නිමිත්තෙන් පොඩි සාදයක් පැවැත්තුවා.
ඔවුන් ඉතාමත් සාර්ථක පවුල් ජීවිතයක් ගතකරනව.

මම : අැත්තටම ඔබලාගෙ සාර්ථක විවාහ දිවියෙ රහස මොකක්ද?

මිතුරා : අා...ඒ්ක මෙහෙමයි ඉතින්...මම තීරණ ගන්නෙ ලොකු ප්‍රශ්ණවලට,බිරිද තීරණ ගන්නෙ සුලු ප්‍රශ්ණවලට,ඒයා ගන්න තීරණවලට මම විරුද්ධ වන්නෙ නෑ,මගෙ තීරණවලට ඒයා විරුද්ධ වන්නෙ නෑ

මම : ඒ් කිව්වෙ?මොන වගෙ දේවල්ද බිරිද තීරණය කරන්නෙ?මොන වගෙ දේවල්ද ඔයා තීරණය කරන්නෙ?

මිතුරා : බිරිද තීරණය කරන්නෙ...මොන වගෙ කාර් ඒකක්ද අපි ගන්නෙ..මොන වගෙ රූපවාහිණියක්ද....මොන වගෙ ශීතකරණයක්ද...සුපර් මාකට් ගිහින් ගන්නෙ මොනවද....කොපමණ මුදලක් අපි ඉතුරු කරන්න ඔ්නද....දුවට දෑවැද්දට මොනවද දෙන්නෙ...දුවට මොන වගෙ සැමියෙක්ද බන්දලා දෙන්නෙ.....ගෙදර වැඩ කොයි විධියටද වෙන්න ඔ්නා..ඔය වගෙ සුලු දේවල් තමයි බිරිද තීරණය කරන්නෙ.ඒ්වට මම විරුද්ධ වන්නෙ නෑ

මම : ඒතකොට ඔබ?

මිතුරා : මම ඉතින් ලොකු දේවල් තමයි තීරණය කරන්නෙ

මම : මොනවද ලොකු දේවල්?

මිතුරා : අැමෙරිකාව උතුරු කොරියාවට පරමාණු බෝම්බ දැමිය යුතුද.? ලංකාවෙ ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ කලයුතු වෙනස්කම්.? මහින්ද නැවතත් ජනාධිපති විය යුතුද? 2020 කවුද ලංකාවෙ ජනාධිපති විය යුත්තෙ? ඒ් වගෙ ලොකු දේවල් තමයි මම තීරණය කරන්නෙ...............ඒ්වට බිරිද විරුද්ධ වෙන්නෙ නෑ

දොස්තරලගේ දොස්තර , දොස්තරලා ගැන දොස්තර කෙනෙක් නොවන්නෙක් ට කියූ දේ .

පුතා හවස මුකුත් දාගත්ත වැඩක් තියෙනවද ? නෑ තාත්තේ . ඇයි ? මට දැන් ටිකකට ඉස්සර කෝල් එකක් ආව අපේ මහාචාර්යතුමාට අසනීප වෙලා කෝට්ටේ ගෙදර ඉ...